นั่งอ่านกลอนไปพลาง นึกหน้าครูจ่อยไปพลาง

ไม่น่าเชื่อว่าจะเจ้าบทเจ้ากลอนได้ขนาดนี้

ว่าแล้วก็หิวลาบขึ้นมาทันที...

ฮิ ฮิ...

คึดฮอดครับ...