ครูคิม จริง ๆ แล้วเขียนบันทึกนี้เพราะจะบอกว่าได้กัลยาณมิตร ได้อ่านความคิดที่ออกมากับตัวอักษร คุณคือสิ่งที่คุณเขียนน่ะค่ะ

เวลาเหงาอ่านแล้วหายเหงา เวลาท้ออ่านแล้วหายจิตตก คนอื่นทำงานยากและมากกว่าเรา

คุยหยอกล้อก็ได้

เป็นสังคมออนไลน์ที่ค่อนข้าง ราวกับ มีชีวิต

ยังไม่อาจหาญเขียนถ่ายทอดบทเรียน เพราะชีวิตจริง เพิ่งเริ่มต้น ค่ะ แหะ แหะ

เริ่มวัยนี้แหละค่ะ