ทำให้นึกถึงบทอาขยานสมัยก่อนที่ท่องว่า...จันทร์เอ๋ยจันทร์เจ้าขอข้าวขอแกงขอแหวนทองแดงให้น้องข้าใส่.....อะไรเนี่ยะ( ต่อเอาเอง....ขี้เกียจ  อิ  อิ )

สมัยนี้เขาขอมากกว่านั้นเย๊อะ....ฮึ...อยากแต่จะเป็นคนขอ....ไม่เป็นคนให้มั่งเลย  การเป็นคนให้นี่มีความสุขกว่าเยอะนา