โยมอย่า หยุด ยิ้ม

คำกล่าวที่ 'เขา' กล่าวว่า "เราอาจจะต้องยอมเป็นโสเภณี เพื่อช่วยเขา(กลุ่มเป้าหมาย) ให้พ้นจากการเป็นโสเภณี" การที่เราจะลงทุน ลงแรงเพื่อให้ใครสักคนเข้าถึงความจริง ความดี และความงามนั้น จะต้องลงทุนถึงขนาดนั้นเลยหรือ? แต่ประเด็นนี้น่าสนใจ เพราะคำถามอาจจะเกิดว่า "การลงทุนของเราจะก่อให้เกิดกรรมใหม่ หรือสนับสนับสนุนให้เกิดกรรมใหม่อีกทอดหรือไม่"

ประเด็นคือ "เราช่วยผู้หญิงให้หลุดพ้นจากอาชีพของเธอ" คำถามมีว่า เธอเลือกอาชีพดังกล่าวด้วยตัวเอง หรือถูกบังคับให้เลือกด้วยบริบทต่างๆ  สรุปคือ หากเราสามารถยอมเป็นเช่นเธอ เพื่อให้เลิกอาชีพนั้น คำถามใหม่จะเกิดขึ้น  สรุปคือ "เธอเลิกเป็น" แต่การกระทำของเราได้ก่อให้เกิด "กรรมใหม่" ที่ไปมีส่วนสนับสนุน และส่งเสริมกิจกรรมดังกล่าวของผู้ชายที่มาใช้บริการหรือไม่?

การจะช่วยใครสักคนอาตมามองว่า "ต้องจบกรรมให้ได้" โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "อกุศลกรรม" อย่าให้การช่วยของเราไป "เพิ่มพูนกรรมใหม่ที่ไม่ดี" ของใครต่อใครเลย เพราะ "วิธีการ" ดังกล่าว "ไม่จบ" เพราะเพื่อให้ได้มาซึ่ง "เป้าหมาย" บางอย่าง แต่หากเราไม่สนใจ "วิธีการ" การได้มาซึ่งเป้าหมายจะมีค่าควรแก่ความภาคภูมิใจได้อย่างไร   สรุปคือ เป้าหมายกับวิธีการน่าจะเป็นไปเพื่อส่งเสริมกุศลกรรมทั้งคู่