สวัสดีครับพี่อุ้ม  

      กลอนเพราะและสะท้อนใจครับ ที่ใดมีรักที่นั่นมีทุกข์ แล้วแต่จะทุกข์มากทุกข์น้อย สิ่งที่เป็นสิ่งที่เห็นอาจไม่ใช่เหมือนที่เราคิดแน่นอนเสมอไป นั่นก็คือความไม่แน่นอนนั่นเองครับ วันนี้มีสุข วันต่อมาอาจมีทุกข์ วันนี้มีทุกข์วันต่อมาอาจมีสุข ดังนั้นเราจึงควรตั้งอยู่ในความไม่ประมาท เผื่อใจสำหรับความไม่แน่นอนไว้บ้าง สิ่งที่ผมพูดบ่อย ๆ คือเก็บความสุขไว้กับตัวเรา ให้คุณค่ากับตนเอง ชีวิตนี้แสนสั้น บางสิ่งบางเรื่องที่ผ่านมาก็เก็บเป็นความทรงจำ ใช้เวลาที่เหลืออันน้อยนิดในชีวิตเราทำอะไรดีอย่างอื่น เช่น ตอบแทนผู้มีพระคุณ ท่องเที่ยว พักผ่อนไปในที่ต่าง ๆ หรือเขียนบันทึก เขียนบทกลอน เกิดมาทั้งทีสร้างความดีสะสมไว้ครับ เพราะถ้าลองมองข้างหน้าไปอีก 50 ปี ก็อาจไม่มีเราแล้ว เหลือไว้แต่ชื่อกับคุณความดีที่ให้คนได้คิดถึงครับ