สวัสดีค่ะ ครูหยุย หนู...โอ นักข่าวหัวเขียว ประจำพม.ค่ะ เพิ่งจะแวะเวียนมาชมเว็บของครู ได้มุมมองอะไรดีๆ หลายอย่างค่ะ อาจารย์ได้เห็นข่าวเด็กม.5 ร.ร.มหิดลวิทยานุสรณ์ ที่จุดไฟเผาร.ร.เพราะเครียดกับเกรดตัวเองแล้วมีความคิดเห็นอย่างไรค่ะ น่าเป็นห่วงความคิดและพฤติกรรมเด็กไทย

มีอีกเรื่องที่อยากฝากกระจายข่าวให้รับรู้ค่ะ สัปดาห์ที่แล้ว ไปสัมภาษณ์อ.วิริยะ นามศิริพงศ์พันธุ์ ถึงการจัดตั้งหอศิลป์ยิ้มสู้ โดยนำพื้นที่บ้านซึ่งตั้งเป็นมูลนิธิสากลเพื่อคนพิการ จัดเป็นหอศิลป์ยิ้มสู้ น่าสนใจไม่น้อยค่ะ อ.วิริยะ บอกว่าได้ทำรายการยิ้มสู้ จึงเห็นผลงานของคนพิการจำนวนไม่น้อย และรู้สึกเสียดายที่ผลงานหลายชิ้นถูกเก็บอยู่กับเจ้าของ อ.วิริยะ จึงตั้งเป็นหอศิลป์ยิ้มสู้ขึ้น เพื่อต้องการให้ทุกคนเข้ามาเรียนรู้ถึงศักยภาพของผู้พิการที่อาจเรียกได้ว่าดีกว่าคนปกติด้วยซ้ำ เห็นผลงานหลายชิ้นแล้วน่าทึ่งมาก ทำให้รู้สึกว่าตัวเองเป็นคนปกติแท้ๆ แต่ยังทำได้ไม่ดีเท่าคนพิการเลย อ.วิริยะคาดหวังว่าอยากให้เด็กๆ เข้ามาเรียนรู้ เพื่อเป็นพลังในการทำสิ่งดีๆ ในชีวิต หอศิลป์ยิ้มสู้อยู่ที่ อรุณอัมรินทร์ 39 ก่อนข้ามสะพานอรุณอัมรินทร์ไปรพ.ศิริราช เข้าซอยไปไม่เกิน 300 เมตร เปิดเข้าชมฟรีทุกวัน อ.วิริยะบอกว่าจะเปิดเป็นทางการอีก 2-3 เดือนข้างหน้า อ.ไม่แน่ใจว่าจะไปได้ดีหรือไม่ เนื่องจากประเทศไทยไม่ค่อยส่งเสริมสนับสนุนให้เด็กๆ เยาวชนเข้าหอศิลป์ หรือพิพิธภัณฑ์ แต่หากมีคนสนใจมาชมเยอะ ก็มีแผนที่จะขยายเพิ่มขึ้น ซึ่งขณะนี้มีผลงานกว่า 100 ชิ้นจากฝีมือคนพิการกว่า 20 คน บางชิ้นมีรางวัลชนะการประกวดระดับโลกด้วยซ้ำ