ว๊า!!!.. ออกไปซะแล้ว..

มัวเห่อรดน้ำมะนาวเป็นการใหญ่ มันถูกคนใจร้ายมัดไว้ทั้งวัน  คงหิวแย่... ต้องรีบให้น้ำ สงสายมัน...

ขอบคุณที่พาไปพบท่าน รศ.ดร.รวี เสรฐภักดี ทึ่งมากๆ โอ... ท่านพูดถึงเมืองลับแลได้เป๊ะๆ  สุดยอด รู้ลึกรู้จริง สมกับที่เรียกท่านว่า Mr.Google

คิดว่าข้อมูลต่างๆ ที่บอกว่าเตรียมไว้ให้ คงเอาไว้กับกระถางมะนาว เลยไม่ได้ทวง... มาถึงบ้าน อ้าว.... บ่มี แกล้งพี่เชื้อ รู้มั้ยมันบาป...

แล้วจะคุยกับ อ.เลิศฤทธิ์ อีกทีนะ....

ขอบคุณสำหรับความช่วยเหลือ ทุกๆ อย่างที่นั่น  แถมได้ผจญภัยบนท้องถนนที่ไม่เคยไปมาก่อน....

ขอบคุณมากๆๆๆๆๆ นะน้อง

ขอให้มีความสุขกับงานประกันคุณภาพพรุ่งนี้ มะรืนนี้นะจ๊ะ

  (ที่ถ่อสังขารเข้ามา เพราะครูอ้อยโทร.บอกว่าหมอมะนาวโพสต์เมาส์พวกเรา เลยเข้ามาดู....แฮ่ะ... ถ่ายแบบไม่ให้ตั้งตัวแอ๊บสวยเลยนะ...มันน่านะเนี่ย..   แกะทุเรียนรึยัง ครูอ้อยบอกว่าครูอ้อยแกะตั้งแต่คืนนั้นแล้ว...)