อยากให้ภาพแสงที่ลุกโชน ณ เมืองฟ้าอมร เป็นเพียงฝันร้าย 

จินตนาการถึงคืนวันฟ้าใหม่ ให้อดีตเป็นเพียงแค่ฝัน ลืมไป 

เพื่อเริ่มต้นสิ่งใหม่ๆ ไม่ท้อถอย ตราบยังมีความหวังมิเลื่อนลอย 

เคียงข้างคอยเป็นเพื่อนกัน ขอเธอเปี่ยมกำลังใจ ก้าวเดินไปไม่ท้อแท้

แปรเป็นแรงขับเคลื่อน เตือนทรงจำ … ตอกย้ำ รักเธอ ประเทศไทย

อ่านบทกลอนเคล้าเสียงดนตรีที่บรรเลง  ขนลุก น้ำตาซึมอีกแล้ว

ต่อไปหวังว่าอะไรๆ คงจะคลี่คลายไปในทางที่ดี  รักเธอประเทศไทย

มาเยี่ยมยามวิกาลเลย  คงหลับปุ๋มแล้ว ฝันดีนะคะ

ที่ห้องพักหลังมอ ซอยวัดอุโมงค์ค่ะ