มีความเห็นแย้งนิดหน่อย...น่าจะใช้สำนวนดังนี้
- จินตนาการสำคัญกว่าความรู้. เพราะความรู้มีข้อจำกัด แต่จินตนาการไร้ข้อจำกัด. เพื่อให้สองอย่างนี้เกื้อหนุนซึ่งกันและกัน ก็ต้องใช้จินตนาการเข้าไปช่วยขยายขอบเขตของความรู้ให้กว้างออกไป.
- เมื่อความรู้และจินตนาการเกื้อหนุนซึ่งกันและกันแล้ว ก็จะค่อยๆ ขยายขอบเขตออกไป. และต้องมีคุณธรรม คอยกำกับเพื่อประเมินค่าและตรวจสอบ.
- เพราะถ้าความรู้และจินตนาการปราศจากคุณธรรมเข้าไปคอยกำกับแล้ว ก็จะเติบโตไร้ทิศทางและอาจเป็นโทษมากกว่าเป็นคุณ
ดังนั้น จะต้องมี วิธีการจัดการ สิ่งเหล่านี้ให้สอดคล้องเป็นหนึ่งเดียวกัน
นั่นคือ KIV Management การจัดการความรู้ จินตนาการ และคุณธรรม
เจริญพร