...ทางนี้..ในฮัมบรูกร์..อากาศดี..ดอกเชอรรี่ญี่ปุ่นที่บานก่อนก็เริ่มโรย..ต้นไม้เริ่มผลิใบรับแสงแดดที่เริ่มให้ความอุ่น..แข่งกันผลิละอ่อนเหมือนสาวหนุ่มแรกรุ่น...ที่พลานามัยสมบรูณ์..ไม่เหี่ยวเฉา..สติโรยไปก่อนเวลากำหนดให้ผิดธรรมชาติ...เพราะบ้านเมืองมันเน่า..อะๆ..หนูว่าตั้งแต่หกขวบ..นี่ยายจะเจ์ดสิบเข้าไปแล้วจะทำไร้...ก็ได้แต่หัวร่อ..ขำๆไปวันๆแหละอ้ะะ...เหมียนเดิม...อนิจัง..ทุขขัง...โลกเรานี้มันไม่เที่ยงหนอ...มีแล้วเสื่อมไป...เกิดแล้วดับไป....(แต่ยายมีเพื่อนที่เขาพูดให้ฟังว่า...เนียะหล่อน..กำขี้ดีกว่ากำตด...ยายก็งง..พอนึกได้ว่าเขาหมายความว่าอะไร...ก็หัวร่อกลิ้งไปเท่านั้น...๕๕๕๕๕)....ขำดีนะผิดธรรมชาติหรือเปล่าไม่รู้....อะอะ.....สวัสดีค่ะ..ยายธี