• กู๊ดดี้ คร๊าบ..บ..บ

"กีฬาๆ เป็นยาวิเศษ  แก้กองกิเลสทำคนให้เป็นคน" ชะเอิงเอย..ย..ย  พี่ต้อมชอบถ้อยประโยคนี้เวลาตามพ่อไปเป็นกรรมการแข่งขันกีฬาเมื่อตอนที่พี่ต้อมยังตัวน้อยๆ อยู่    พ่อทำกิจกรรม..พี่ต้อมนั่งหลบอยู่ตรงมุมใดมุมหนึ่งในบริเวณโรงเรียนนั้น   รอพ่อทำงานจนเสร็จ..เลิกค่ำก็กลับบ้านด้วยกัน

ในงานนั้น พี่ต้อมจะได้เห็นแววตาเด็กๆ นักเรียนที่มีความมุ่งมั่น  ความพยายาม  ความตั้งใจ  ภาพแห่งรอยยิ้ม  ร่องรอยแห่งน้ำตา   สารพัดเรื่องราวที่ผ่านสายตาคู่นี้   พี่ต้อมแอบมองดูอย่างเงียบๆ  แอบลุ้น  แอบเอาใจช่วยพวกเขาค่ะ

พอโตขึ้น..พี่ต้อมอาจจะไม่ใช่คนที่ทำกิจกรรมในโรงเรียนร่วมกับเพื่อนๆ   แต่กระนั้น..พี่ต้อมก็ยังแอบชื่นชมเพื่อนๆ หรือบรรดาเหล่านักกีฬาอยู่เหมือนเดิม   

แต่พอมาสมัยนี้  อาจจะเพราะด้วยวัย  ด้วยอะไรมากมาย   พี่ต้อมเลยมองโลกในแง่ร้ายขึ้นบ้าง   การกีฬาที่พี่ต้อมเชื่อว่าเป็นการทำให้คนสามัคคีกัน   กลับกลายเป็นการแข่งขันที่ผู้แข่งขันต่างก็มีจุดมุ่งหมายคือ "การเป็นผู้ชนะ"   พวกเขาแข่งขันกันอย่างเอาเป็นเอาตาย และ.........อะไรอีกมากมายที่พี่ต้อมรู้สึกลึกๆ

อาจจะเป็นเพราะด้วยพี่ต้อมไม่ชอบการแข่งขัน   พี่ต้อมเลยไม่ค่อยชอบดูเกมกีฬา (ในบางครั้ง)   แต่เชื่อเถอะว่าพี่ต้อมเอาใจช่วยกู๊ดดี้ และดีใจกับเหรียญทอง(แดง)อันนี้  ว่าแต่เราจะฉลองเมื่อไหร่ดีคะ???????  อิอิ..

ก๊อด..ด..ด กอดค่ะ