คาถาหลังแดง

ขออนุญาตนำข้อเขียนที่เขียนไว้เมื่อวันที่ ๑๕ กันยานย ๒๕๕๒ มาแลกเปลี่ยนเรียนรู้กับคุณหนุ่มกรหน้าตาดีสักเล็กน้อยนะ ไม่ทราบจะเกี่ยวกันหรือเปล่า เชิญสดับ

ไม่ใช่พื้นที่สีแดง
ไม่ใช่พื้นที่สีเขียว
ไม่ใช่พื้นที่สีเหลือง
ไม่ใช่รถป้ายแดง
ไม่ใช่รถป้ายเหลือง
ไม่ใช่รถจักรยานสีแดง
ไม่ใช่รถรถจักรยานสีเขียว
ไม่ใช่รถจักรยานสีเหลือง
ไม่ใช่โรงเรียนแดง
ไม่ใช่โรงพยาบาลหลังคาแดง
ไม่ใช่จีนแดง
ไม่ใช่โสมแดง
ไม่ใช่โสมขาว
ไม่ใช่โสมเขียว
ไม่ใช่โสมเหลือง
ไม่ใช่เสื้อเหลือง
ไม่ไช่เสื้อแดง
ไม่ใช่ม็อบเหลือง
ไม่ใช่ม็อบแดง
ไม่ใช่ม็อบน้ำเงิน
ไม่ใช่ม็อบชมพู
ไม่ใช่เสื้อเขียว
ไม่ใช่มดแดง
ไม่ใช่ปูแดง
ไม่ใช่วัวแดง
ไม่ใช่ปลวกแดง
ไม่ใช่ปูนแดง
ไม่ใช่หมึกแดง
ไม่ใช่หมึกเขียว
ไม่ใช่หมึกเหลือง
ไม่ใช่กระเบื้องสีแดง
ไม่ใช่กระเบื้องสีเหลือง
ไม่ใช่กระเบื้องสีเขียว
ไม่ใช่พระประแดง
ไม่ใช่ไผ่แดง
ไม่ใช่ผ้ายันต์แดง
ไม่ใช่ผ้ายันต์เหลือง
ไม่ใช่พริกแดง
ไม่ใช่พริกเขียว
ไม่ใช่พริกเหลือง
ไม่ใช่นกกะปูดตูดแดง
ไม่ใช่ผีแดง
ไม่ใช่ปีศาจแดง
ไม่ใช่หงษ์แดง
ทั้งหมดไม่ใช่ทั้งเหลือง ทั้งแดง ทั้งเขียว แต่คือคาถาหลังแดง เป็นภาษาใต้ลองผวนดูก็ได้ จึงจะรู้ว่าไม่เกี่ยวกับเหลืองแดงหรือเขียวใด ๆ ทั้งสิ้น คล้ายเป็นคำเตือน เมื่อมีคนพูดคุยกันเสียงดัง หรืออาจจะโต้เถียงไม่ยอมลดลาวาศอก ประเภทขิงก็ราข่าก็แรง เมื่อมีเหตุการณ์ถึงขั้นนี้แล้วจบยากก็จะมีคนกลางมาไกล่เกลี่ยกระซิบบอกให้เลืกเสีย ให้ยุติความขัดแย้ง คนใต้ก็จะบอกว่า อย่าหลังแดง-อย่าแหลงดัง(แหลงคือพูด หมายความว่าอย่าพูดดัง,)เมื่อทั้งสองฝ่ายได้ยินคำเตือนแล้ว ก็ฉุกคิด แล้วก็เลยเลิกโต้เถียงกันน่าจะประมาณนี้แหละโยม.

เจริญพร