กาลนับมื้อส่วย
เถิงมื้อนี้ กาละนับ มื้อส่วย หลายปีเป็นอันต่าง
พระองค์ หากเทเทศน์ไว้ ภาบซ้อยศาสนา เจ้าเอ๋ย
ฝูงหมู่ญิงซายส่วย สิบสามปี สิมีลูกอ่อน ลื่อแล่ว (เด็กเสพเมถุน)
นักปราชญ์ ถมแม่น้ำ นทีกว้าง ให้ขาดเขิน (บุกรุกคลอง)
แม่นว่า สังฆเจ้า ทรงธรรม ในพระสูตร ก็ดีถ่อน
ยังเล่าปลง จ่ายซื้อ เงินคว้าง คั่วขาย (พุทธพานิช)
ฝูงหมู่โจราได้ ทรายคำ มาควี่ ......ก็มี
นักปราชญ์ เป็นง้วนงั่ว ถือกระเบื้อง คั่วขอ ...(กินสินบน)
คนหลัก สิเป็นคนใบ้ ใจเบา คึดบ่ถืก...เสียแล่ว
หินแห่ ไหลล่องแก้ง โฮฮ้อง สนั่นเมือง (สังคมวิปริต...ม็อบ)
กบเขียด มาอ่าวฮ้อง ประสงค์อ่าน โครงสาร (นักการเมืองขี้โกง)
ฝูงหมู่ งูเพาพิษ เงือกกลัวเกรงย้าน........
อันว่า..ศาลาก้อม ไหลนอง ในแม่นทีนั้น...
ปลาหมึก ขึ้นอยู่ลี้ ปลายไม้ ดังแลน
ปูปลาฮู้ เปิดน้ำ แหนงหน่ายวารี
เขาก็แยง ภูผา เถื่อนพนา เนาว์ค้าง
ฝูงหมู่ยาง ขาวกั้ว แกมหงษฺหัวหม่วน
แม้นว่า อุ๋แอ่งนำ หมางน้ำ ว่าสิหนี
เอี่ยนก็มา เปิดน้ำ แหนงหน่าย วังตม
เขาก็แปลง ฮวงฮัง อยู่เทิง ปลายไม้
มาลาฮ้าง ฮามสูญ เสียกลิ่น
หงษ์คำ ก้มกราบไหว้ ประนมน้อม แก่หมู่กา
หมากพร้าว มาเปิดต้น ปบป่วงลงดิน
ฝูงหมู่ กวางฟานแหนง หน่ายคง คาเว้น
คกมองฮ้าง หมางเหม็น ข่าวเปลือก เสียแล้ว
กระซ่า มาเปิดเบี้ย แถมขึ้นใส่ ไน
แม่นว่า.. จวงจันทร์หล่าง ของแพง ทางประเทศ สำเภาพู้น
บัดนี้ มาขั่วห้อย หูกระซ่า เที่ยวขาย
มณี นิล แก้ว กลายเป็น หินแห่ สาแล่ว
ขอนดอก เนาว์อยู่นำ เป็นต้น ป่งใบ
มณี นิล เศร้า เสียแสง สรรพฮูป
หินแห่ กลับเป็น หน่วยแก้ว พิลาเข้ม ค่าแพง
บัวแบ้ บานเกิด กลางหนอง หน่ายเด้
ผักผ่อง หนีเมือโพน ป่งใบ เป็นต้น
บัวทองขึ้น หัวสวนของเก่า
ที่ลุ่ม มาเล่าตื้น ไปโห่ง บ่อนเขิน
กาดำ เมือเนาว์ยั้ง เขาทอง ทรงแท่น
ภูใหญ่ ผาแผ่นล้าน ตัวเตี้ย ตำปู
ปลากั้งฮู้ บินบน พยมเมฆ
เสือโคร่ง มานบน้อม คณาเนื้อ หมู่วัว (ทหารนบนอบเศรษฐีสัมปทาน)
หนูซิง ทำตบะให้ แมวบักคำ ก้มกราบ
หมาจอก มาเห่าช้าง เป็นหน้า ใคร่อยากหัว (...เห่าอำมาตย์)
คันคากฮ้อง ขัดแข่ง เสียงฝน
ปลาค่อ บินบนเหาะ แอ่วพยม ยังฟ้า
ขี้กะเดือน คั้น บินบน อากาศ
หินใหญ่ ผาแผ่นล้าน ฟูน้ำ ล่องลอย...เจ้าเอย
(จาก...เทวดาสอนโลก)