poo
สะเทือนร้าว ก้าวกี่ก้าว ปวดร้าวลึก
สะเทือนร้าว ก้าวกี่ก้าว ปวดร้าวลึก
-------------
รู้สึกเช่นน้องปู เดิมพี่ตั้งใจไว้ว่าจะไม่เขียนบันทึกเรื่องงานที่ทำ(หดหู่...น้ำท่วมปาก)
ไม่เขียนบันทึก เรื่องเศร้าๆที่เกิดขึ้นในชีวิตของตัวเอง
และจะเขียนบันทึกที่เป็นประสบการณ์ตรงของตัวเองมากกว่า
เพราะอยากให้บันทึกทุกบันทึกที่พี่เขียน คนอ่านๆแล้วยิ้มมีความสุข
ถ้าอ่านแล้วขำได้พี่ถือว่า บันทึกนั้นถ่ายทอดออกมาได้ตรงสิ่งที่พี่ต้องการ
พี่อยากให้บล็อกนี้เป็นเหมือนสมุดบันทึกเรื่องราวดีๆที่ผ่านเข้ามาในชีวิตพี่
-------------
แต่บันทึกนี้พี่อยากเขียนมาก หลังจากดูข่าว 3 มิติ วันที่คุณชุมพลให้สัมภาษณ์
ยิ่งค้นความเป็นมาของ จ่าเพียร แล้วทำให้รู้ว่า
สิ่งที่พี่ทำอยู่ทุกวันนี้ยังไม่ได้เศษเสี้ยวความทุ่มเทตั้งใจทำงานของจ่าเพียร
และพี่ชอบทุกเพลงที่คุณชุมพลแต่ง...เพราะเป็นยุคที่โจรกำลังครองเมือง
เช่นเพลงนี้ เพลง กับโจร“ ฉันมองเห็นทางของฉัน ฉันจะไปอีกทางหนึ่ง
ทางที่ฉันเลิกเอง อย่างที่ฉันเลือกเอง สิ่งที่ฉันเลือกเอง
กับโจร กับโจร ฉันไม่ไปกับโจร
โลกใบนี้ของโจร วัฒนธรรมโจร
เหตุกับผลของโจร
โจรอยู่ในโรงแรม โจรอยู่บนเครื่องบิน
โจรอยู่กลางถนน โจรอยู่ในเมืองใหญ่ โจรอยู่บนรถไฟ”