.....ติดตามด้วยความห่วงใย..ครับ? เวลานี้..จำเป็นต้องถามว่า...เกิดอะไรขึ้นกับสังคมไทย สังคมเมืองพุทธ สังคมที่เอื้อเฟื้อ ถ้อยทีถ้อยอาศัย พึ่งพาซึ่งกันและกัน เราอยู่กันมาแบบแบ่งปันน้ำใจ หลายศตวรรษที่ผ่านมาไม่มีลางแห่งกลียุค??? นักการเมืองที่มาจากคราบนักธุรกิจ...บริหารบ้านเมืองไม่กี่ปี??? คิดใหม่ ...ทำใหม่...กลับเกิดปัญหาใหญ่????....โจทย์ชีวิตที่สับสน วุ่นวาย ซับซ้อนมากขึ้น?? เชื่อว่าสังคมโดยรวม..หมุนหาเหลี่ยมและหลักยึดไม่ทัน กลับเป็นการเพิ่มแรงเหวี่ยงให้สังคมแรงขึ้นๆ หลักคิดที่แตกต่าง...ช่องว่างของรายได้ถ่างมากขึ้น ....สิ่งล่อแห่งกองกิเลส ได้ลากกองโลภ (ความอยากได้ อยากมี อยากเป็น)ให้เกิดขึ้นอย่างไร้ขีดจำกัด..ไม่รู้จักตนเอง ไม่มีคำว่าพอเพียง...การกระทำของสังคมวันนี้ ขาดหลักคิดร่วม ต่างคนต่างถูก(ถูกใจตนเอง)...อยากที่สังคมที่ด้อยโอกาสจะก้าวพ้นได้??? วันนี้....ความคิดที่หลากหลาย ซึ่งเป็นวัฒนธรรมที่ดีแห่งการพัฒนา กลายเป็นความคิดต่างที่แตกแยก แบ่งขั้วโดยสิ้นเชิง??? วัฒนธรรมใหม่ ที่ไร้ซึ่งจิตสำนึกร่วมแห่งประโยชน์ของชาติ?? สูญสลายไปพร้อมกับความสะใจของคนบางกลุ่ม??? หวังเพียงแค่เรา...พวกเราต้องชนะ พวกเราต้องชนะเท่านั้น?? สุดท้ายไม่รู้ด้วยซ้ำว่า ""เรา...พวกเราคือใคร ต้องการอะไร สู้ไปทำไม เป้าหมายของสังคมที่แท้...ที่เราต้องการอยู่ตรงไหน??? สู้แล้วได้อะไร????? ไม่มีใครตอบก็คงรู้...สังคมในสหัสวรรษใหม่นี้ ปัญหาที่วิกฤตทั้งหลาย ที่สังคมกำลังสัมผัสได้ด้วยชีวิต กาย ใจ กำลังเป็นปัญหาที่ท้าทายสังคมมนุษย์ (ไทยๆ)ว่า "จะสามารถเผชิญหน้าและแก้ไขวิกฤตครั้งนี้ได้หรือไม่อย่างไร....วันนี้เราทุกคนต้องถามตนเองว่า เราพร้อมที่จะรับผิดชอบต่อวิกฤตที่พวกเราร่วมกันสร้างทั้งโดยตรงและโดยอ้อม หรือไม่???? ถ้าหากเราไม่พร้อม ก็สมควรที่จะได้รับบทเรียนใหม่..ที่ประเมินราคาไม่ได้....ในสังคมมนุษย์ โดยเฉพาะคนไทยที่ร่วมกระบวนการในวันนี้??? ถ้าหากรับผิดชอบเป็น ก็สมควรได้รับสิทธิที่จะอยู่ในสังคมด้วยความรัก ความอบอุ่น และอยู่ร่วมกันแบบพี่ๆน้องๆและเข้าถึงความเป็นมนุษย์ในขั้นสูงต่อไป????? ขอให้คนไทยทุกคนโชดดี?????