อ่านแล้ว(แค่หนึ่งรอบ-ปกติ อ่านหลาย ๆ รอบค่ะ) คิดไปด้วยว่า..

ถ้าเด็ก ๆ หรือคนโต ๆ อย่างเรา

ได้เรียนรู้สื่งที่ตัวเองสนใจ-ฉันทะ

เกิดความเพียร-วิริยะ ขึ้นมาเอง

มีที่ปรึกษาหรือผู้รู้ นำ ให้แนวทาง

ไม่แบ่งแยก กำหนดวิธีการเรียน

ไม่ขีดเส้นใต้ หรือตีตรา ผู้เรียนว่า เก่ง ไม่เก่ง ตก ไม่ตก

ผลลัพธ์ วัดที่ผลงาน หรือ ความรู้ ความเข้าใจ ทำได้ ปฏิบัติได้..หรือ เพียง ได้เรียน

น่าจะเข้าข่าย การทลายกำแพงแห่งการเรียนรู้ นะคะ น้องเอก

อืม..

เขียนมายืดยาว จริง ๆ นั่งคิดถึงเรื่องที่ลูกพี่เรียนภาษาอังกฤษ ด้วยตัวเขาเอง

และ..อิ อิ

สมัยเราเด็ก ๆ เรียนรู้การถักนิ้ตติ้ง น่ะค่ะ

มีความสุข ทำได้ทั้งวันทั้งคืน

ทำซ้ำ ๆ ลองผิดลองถูก..จน..

หาญกล้า ผลิต "ไม้นิ้ต-ทำมือ ทำเอง"

ว่าจะจดลิขสิทธิ์ ไม่ทันซะแล้ว...มีคน(แก๊ง) ไปเผยแพร่ให้แล้ว ค่ะ;P