มิตรภาพเป็นสิ่งที่เชื่อมโยงการเรียนรู้ของจิตภายในจริงๆ

หากเพื่อนแค่รู้จักกัน แค่กินข้าวกินไปมื้อคงจะมาแค่ครั้งเดียวละมั้ง

แต่กว่าจะชวนมาบ่มเพาะกิจกรรมทางใจแบบนี้แล้วก็ต้องเรียนรู้ใจกันพอควร

"เพราะทุกวันนี้คนทำงานแค่ผ่านรอดทางกาลเวลาเท่านั้น"

หากมิมีการทบทวนความสุขในชีวิตที่เราคงมีเรี่ยวแรงที่จะแสวงหามันในวัยแบบเราคงยาก

ลองมาหากิจกรรมแบบนี้ทำผ่านการนั่งคุยกันในห้องประชุมบ้างก็ดีนะครับก็ดีนะครับ

ว่ามั้ย "มิตรภาพ"

สหายเบิ้ม