ถึงคุณเอมใจ

ผมเพิ่งแวะเข้ามาอ่านเกี่ยวกับพายุไต้ฝุ่นเกย์ แม้ว่าเวลาล่วงเลยมา ๒๐ ปีแล้ว แต่เหตุการณ์คราวนั้นยังบันทึกอยู่ในสมองยิ่งมาอ่านที่คุณบันทึกไว้แล้วยิ่งคิดถึงอดีตนั้นครับ ผมอยากให้คุณเอมใจเล่าไว้ให้ละเอียดกว่านี้ กรุณาเสียสละเวลาเล่า (บันทึก)เพิ่มเติมลงไปอีกนะครับ เป็นประวัติศาสตร์ครับ ไม่มีใครบันทึกได้จริงเท่ากับคนที่อยู่ในเหตุการณ์จริง ผมเองอยู่ในเขตเมืองชุมพร แม้ว่าไม่โดนลมเต็มที่แต่ก็เล่นเอาหัวแทบหายไปจากทรวงอก เห้นต้นมะพร้าวล้มง่ายได้ ลูกมะพร้าวกระเด็นกระดอนออกจากคอต้น ขนุน สะตอ เนียงล้มง่ายดาย กระเบื้องหลังคาหลุดปลิวไปครั้งละแผ่นและเหมือนมีมือยักษ์รวบครั้งเดียวหายไปทั้งหมด หมาแมวเข้ามาจุกรวมอยู่กับคน เปียกปอนกับน้ำฝน ฯลฯครอบครัวผมรอดมาได้หมดทุกคน เหตุการณ์ธรรมชาติระทึกและบันทึกไว้ในความทรงจำได้แม่นยำถ้าคุณเอมใจว่างจากงานกรุณาบันทึกอีกนะครับลูกหลานที่ออกมาจากท้องแม่รุ่นหลังจะได้อ่านกับประวัติศาสตร์ของจังหวัดชุมพร ขอบคุณอีกครั้งครับ