จากข้อมูลข้างต้น พอจะประมาณได้ว่า

      "ท้าวสีหาราช"  มีชีวิตอยู่ในช่วงรัชกาลที่ 5   ท่านไปจดทะเบียนนามสกุลเมื่อ พ.ศ2459   นั้นอายุมากแล้ว  มีลูกมีหลาน อ่าน เขียนได้ จึงคาดว่าคำตากล้าน่าเกิดชุมชน ก่อนหน้า พ.ศ.2459  สัก 30   ปี คือประมาณ พ.ศ.2429 

        และอาจารย์บุญเลิศ ศรีสุราชเล่าว่า  ประมาณ ปี 2420  กลุ่มชนนี้อพยพมาจาก

แขวงคำม่วน ประเทศสาธารณรัฐ ประชาชนลาว และมาตั้งรกรากอยู่ที่ อ.เรณูนคร

ก็ใกล้เคียงความจริง

     "ท้าวสีหาราช"  เป็นนักรบ

   อาจารย์บุญเลิศ  ศรีสุราชเล่าว่า  "ท้าวศรีหราช "เป็นนักรบ มีความชอบจากการไปรบ

จนได้รับแต่งตั้งเป็น"หลวงคำมุงคุณอาณาเขต" ต่อมาการไปรบนั้นมีการพ่ายแพ้  ต้องฆ่าฟันมนุษย์ด้วยกัน มีคนตายเจ็บ ทั้งเด็กและสตรี  ท่านเกิดสลดใจ จึงพาญาติพี่น้อง  9 คน อพยพ ย้ายถิ่นฐานไปเรื่อย จนได้แหล่งเหมาะ แก่การทำมาหากิน คือ ดินแดนที่อยู่ใกล้แหล่งน้ำคำ เหมาะแก่การปลูกข้าวกล้า  จึงเรียก"คำตากล้า"

       ในการอพยพนั้น มี ช้าง 7  เชือก ม้า 11 ตัว วัวต่าง 14 ตัว วัวนั้นลากเกวียน

ขนข้าวของ  ชนกลุ่มนี้จึงนับว่า เป็นกลุ่มหนึ่ง  พักตรงไหน ก็เป็นหมู่บ้านตรงนั้นได้