เรียน อ.ชนินทร์ ที่เคารพ
ผมขอแลกเปลี่ยนประเด็นแนวความคิดเกี่ยวกับ พรบ. สุขภาพแห่งชาติ ดังนี้ครับ
1.)โดยนัยยะของ พรบ. สุขภาพนั้น คำว่าสุขภาพกินความกว้างมากกว่าเดิมซึ่งเดิมนั้นสุขภาพว่าด้วยเรื่องของโรคภัยไข้เจ็บ ดูแลโดยเจ้าหน้าทางด้านการแพทย์และสาธารณสุข เปลี่ยนมาเป็น สุขภาพว่าด้วยสุขภาวะ ซึ่งสุขภาพ หมายถึง ภาวะของมนุษย์ที่สมบูรณ์ทางกาย ทางจิต ทางปัญญา และทางสังคม เชื่อมโยงกันเป็นองค์รวมอย่างสมดุล จะเห็นว่ามีทางปัญญาเข้ามาเกี่ยวข้อง และผู้ที่เกี่ยวข้องนั้นก็ไม่ใช่เจ้าหน้าที่สาธารณสุขอย่างเดียว เป็น
หลายภาคส่วน
2.)มิติสุขภาพมี 4 มิติ
1.ทางกาย หมายถึงมีร่างกายที่สมบูรณ์แข็งแรง ปราศจากโรคภัยเบียดเบียน
2.ทางจิต หมายถึง มีสุขภาพจิตที่ดี (Mental Health)
3.ทางปัญญา หมายถึง ความรู้ทั่ว รู้เท่าทันและความเข้าใจอย่างแยกได้ในเหตุผลแห่งความดี
ความชั่ว
4.ทางสังคม มีความเป็นอยู่ทางสังคมที่ดี
ระบบสุขภาพเป็นส่วนหนึ่งของระบบสังคม และเป็นส่วนหนึ่งของระบบป้องกันประเทศ 3.) ทำ My Maps การที่จะบรรลุสุขภาพดีนั้นต้องประกอบด้วย 1..... ปัจเจกบุคคล ซึ่งประกอบด้วย
1.กรรมพันธุ์
2.พฤติกรรม
3.ความเชื่อ
4.จิตวิญญาณ
5.วิถีชีวิต
2....สภาพแวดล้อม ซึ่งประกอบด้วย
1.กายภาพ/ชีวภาพ
2.นโยบายสาธารณะ
3.เศรษฐกิจ/การเมือง
4.วัฒนธรรม/ศาสนา
5.ประชากร/การศึกษา
6.ความมั่นคง
7.การสื่อสาร/คมนาคม
8.เทคโนโลยี/องค์ความรู้
และ3....ระบบบริการสุขภาพ ซึ่งประกอบด้วย
1.การจัดให้มีหลักประกันและความคุ้มครองให้เกิดสุขภาพ
2.การสร้างเสริมสุขภาพ
3.การป้องกันและควบคุมโรคและปัจจัยที่คุกคามสุขภาพ
4.การบริการสาธารณสุขและการควบคุมคุณภาพ
5.การแพทย์พื้นบ้านและการแพทย์ทางเลือกอื่นๆ
6.การคุ้มครองผู้บริโภค
7.การสร้างและเผยแพร่ความรู้ด้านสุขภาพ
8.การเผยแพร่ข้อมูลข่าวสารด้านสุขภาพ
9.การสร้างและพัฒนาบุคลากรด้านสาธารณสุข
10.การเงินการคลังด้านสุขภาพ
4.) ผมฟังเพลง 15 ค่ำ เดือน 11 แล้วจับประเด็นได้เพียงแค่ เชื่อในสิ่งที่ทำ ทำในสิ่งที่เชื่อ ซึ่งความเชื่อนั้นเป็นส่วนหนึ่งของปัจเจกบุคคล ซึ่งจะมีผลต่อสุขภาพดีหรือไม่ดีก็ได้ บังเอิญผมเคยดูหนังเรื่องนี้มาก่อน ผมคิดว่าคนสร้างหนังอาจจะมีความคิดที่ดูถูกความเชื่อของคนอีสานลุ่มน้ำโขง (ช่วงนั้นมีการเดินขบวนต่อต้านหนังเรื่องนี้ด้วยครับที่หนองคาย)
5.)ผมขอแลกเปลี่ยนประเด็นของ Jeffrey Sachs ที่เขียนเรื่อง Common Wealth; Economics for a Crowded Planet เนื้อหามี 5 หมวด และ 14 บท เกี่ยวกับการจัดการปัญหาของโลกอันแออัด ในแง่มุมของสภาพแวดล้อม ประชากร ความยากจน รวมถึงนโยบายโลกต่างๆ รู้สึกเห็นด้วยกับผู้เขียน เพราะโลกเราทุกวันนี้ก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ ยังอยากให้โลกนี้ย้อนกลับไปเป็นเหมือนสมัยก่อน ไม่ว่าจะเป็นชีวิตความเป็นอยู่ การใช้ชีวิตอย่างพอเพียง การอยู่ร่วมกันกับธรรมชาติอย่างเหมาะสม การเป็นโลกเกษตรกรรม (แบบดั้งเดิม) แทนที่จะเป็นโลกอุตสาหกรรม การใช้ชีวิตอย่างคนชนบท มีความเป็นอยู่ที่พอเพียง มีการเข้าถึงหลักธรรมคำสอนของศาสนา มีการเอื้อเฟื้อ เผื่อแผ่ เห็นอกเห็นใจเพื่อนมนุษย์ด้วยกัน ถ้าทำได้อย่างนี้โลกคงจะมีความสุขนะครับ นพ.สุพัฒน์ ธาตุเพชร