โตมาพร้อมเพื่อนหลายคน  เคยเรียนหนังสือเล่มเดียวกัน  เคยมีคุณครูคนเดียวกัน  เคยกินอาหารเหมือนๆ กัน  เคยเล่นกีฬาเป็นทีมเดียวกัน  เคยร่วมทำกิจกรรมด้วยกัน เคยชอบอ่านหนังสือนอกตำราเล่มเดียวกัน.. 

เมื่อวันเวลาผ่านไป ต่างก็มีประสบการณ์ใช้ชีวิตใหม่ๆ ทำให้เกิดมุมมองใหม่ๆ  มองเห็นคนในโลกมากขึ้น ย้อนกลับมาคิดถึงเรื่องราวที่ผ่านเข้ามาในชีวิต จึงเห็นได้ว่า  หลายๆ อย่างของผู้คนบนโลกนี้ มีมากมายที่ดูคล้ายกัน  แต่ที่แน่นอนคือ ไม่มีใครเหมือนใครเลยทั้งการใช้ชีวิตและความคิดค่ะ..  ความสุขคือความสมดุลของแต่ละคน ซึ่งต้องมองเอาเอง..  (ปล. มุมมองนี้เป็นความเห็นส่วนตัวสำหรับเวปโกทูโน ที่ระบูว่าสมาชิกเป็นผู้ที่อยู่ในวัยทำงานและมีประสบการณ์การใช้ชีวิตแล้ว..)