คิดถึงครูก็คิดถึงไป

ครูมอบไว้ให้ทุกสิ่งที่สามารถนำไปสอนเด็ก ๆ ให้เป็นคนดีให้ได้.

เมื่อ๒๐กว่าปี ให้หลัง... .ในงานเลี้ยงแสดงความยินดีกะผู้บริหารคนใหม่...มีเหตุการณ์หนึ่ง จดจำมาจนถึงทุกวันนี้ เป็นข้อสงสัยที่คอยเฝ้าถามครูบาอาจารย์เก่าแก่ท่านหนึ่ง เป็นวัยกลางคนที่แสนใจดี๊ดี ทุกครั้งที่รู้สึกท้อถอย เหนื่อยล้า . ก็มีพลังใจมากขึ้น ... มีอยู่ว่า ...

ก. : อาจารย์คะ หนูไม่อยากเป็นครูอีกต่อไปแล้วค่ะ หนูเบื่อค่ะ

ผู้เฒ่าตอบ : ทำไมล่ะคะ

ก. :ก็เด็กทุกวันนี้ไม่ธรรมดา

ผู้เฒ่าตอบ : เป็นยังไงจ้ะ

ก. :เขาดื้อเขาซนมาก ๆ ไม่ค่อยตั้งใจเรียนเลยค่ะ

ผู้เฒ่าตอบ : เป็นเหตุที่ทำให้หนูไม่อยากเป็นครูต่อไปเหรอคะ

ก. : :ค่ะ

ผู้เฒ่าตอบ :เดี๋ยวนะคะ ครูถามหนู่อยนะคะว่าในห้องนั้นตั้งใจเรียนกี่คน ดื้อน่าเบื่อกี่คนคะ ???????? แป๊วววววววว

ดื้อ๕ คน ตั้งใจเรียน ๓๕ คน ค่ะ ฮาอาอาอาอา......

??? คิดได้แล้ว .... ว้าววววววว ...

และแล้ว วันเวลาก็ผ่านไปจวบจนถึงทุกวันนี้ กำลังใจก็ไม่หมดไปง่าย กราบขอบพระคุณ อาจารย์อนุสรณ์ มาสกรานต์ เคยสอนที่โรงเรียนปากเกร็ด(ปัจจุบันผู้บริหารโรงเรียนในจังหวัดปทุมธานี)