จะจำกันได้ไหมนะ ณ สวนพันดาว พี่พยายามเสาะหา ว่ามีที่ไหนบ้างที่มีความชัดเจนในทารกและเด็ก

เราเริ่มกันตรงที่ หมอเอ็งกะพี่แสดงความฝันร่วมกันว่า สักวันหนึ่งเรา จะมีทีมเล็กๆที่ดูแลทารกและเด็กที่สิ้นหวัง พร้อมกับจิตอาสาในPCT

สิ่งที่ทำได้ ตอนนี้พยายามทำตามพระอาจารย์เดะเดะ ไม่คาดหวัง...

ก็เริ่มแบ่งเวลาไปเยี่ยมผู้ป่วยและญาติที่ตึกเด็กก่อน ยืนฟังญาติพูดมากที่สุดอย่างตั้งใจ ไม่สอน ไม่แนะนำอะไรทั้งน้านในวันแรกๆ

ต่อมาไปอีก เริ่มเห็นรอยยิ้ม ความไว้วางใจจากสายตาของญาติ(เข้าข้างตัวเองมั่ง)

กลับมาทำการบ้าน

สิ่งที่ได้เรียนรู้คือ ในขณะที่พี่ไปเยี่ยม case นั้นต่อเนื่อง เริ่มมีสายตาจากเตียงอื่นๆ เหมือนจะบอกว่า อยากใหเราเยี่ยมเขาเหมือนกัน

น่าสงสารจัง.

อยากให้หมอโรจน์ แนะนำ อะไรก็ได้ขอบคุณมากคะ