สวัสดีครับอาจารย์ เรื่องที่อาจารย์เขียนสนุกมากเลยครับ เรื่อง Placebo effect นั้นเกี่ยวข้องโดยตรงกับจิตครับ จริงๆแล้วถ้าอาจารย์สนใจเรื่องนี้ มีเรื่องหนึ่งนี่เกี่ยวข้องและน่าสนใจไม่แพ้กัน คือเรื่อง BIas และ Frame ที่เราน้อยครั้งมากที่จะรู้ว่ามันมีอยู่เวลาเราตัดสินใจครับ

Placebo effect อาจจะเรียกได้ว่าเป็น bias ชนิดหนึ่งที่เรียกว่า confirmation trap ครับ คือคนเราพยายามที่จะหาข้อพิสูจน์ยืนยันกับความเชื่อของตัวเอง ยกตัวอย่างง่ายๆก็เหมือนคนไปดูหมอมาครับ คนส่วนมากจะคิดว่าหมอแม่น มีสองสาเหตุที่คนเช่นนี้ครับ หนึ่งคือหมอพูดถึงเหตุการณ์ในอดีตที่ไม่เจาะจง เช่นว่าหมู่นี้คุณดูท่าทางโชคร้าย แต่ไอ้ความที่เราคิดว่าหมอแม่นอยู่แล้ว หรือต้องการให้หมอนั้นแม่นด้วย ก็ยาวเลยครับ จริงด้วยแหมช่วงนี้หมากัด ทะเลาะกับแฟน ฯลฯ หรืออีกอย่างหนึ่งก็คือหมอดูนั้นพูดถึงเหตุการล่วงหน้าที่ไม่เจาะจง เหมือนกันครับ เราพยายามหาเหตุการจริงมายืนยันอยู่แล้ว มันก็เลยดูเหมือนหมอดูแม่นไปเลย

ถ้าเทียบกันแล้ว Placebo effect นั้นก็จะคล้ายกันในลักษณะที่ว่า คุณต้องการที่จะหายจากการเจ็บปวด คุณเชื่อไปแล้วว่า ถ้าได้ยาคุณจะหาย ดังนั้นการได้รับยา แม้ว่าจะเป็นยาเก๊ ก็ตาม มันทำให้คุณรู้สึกดีขึ้นได้ครับ

เรื่องยกตุ่มนั้น ผมว่าน่าจะเป็นเรื่องของกลไกสมองครับโดยตรงนะครับ แหมผมเองก็คงไม่บังอาจเอามะพร้าวห้าวมาขายสวยซะด้วย เพราะตัวเองนั้นเรื่องขีววิทยา โยนทิ้งไปตั้งแต่ขึ้นมัธยมปลายแล้ว แต่ท่าที่ผมทราบ สมองมี 3 ส่วนหลักๆ คือ ส่วนสืบพันธุ์ และการอยู่รอด (ผมจำอันนี้เป็นภาษาอังกฤษได้อันเดียว เรียกว่า Reptilian) ส่วนที่สองควบคุมด้านอารมณ์ครับแล้วส่วนที่สามควบคุมด้านตรรกะ การพิจารณาใช้เหตุผล ตอนไฟไหม้ด้วยสัญชาติญาณการอยู่รอดครับ อะไรที่เราคิดว่าจำเป็นต่อการดำรงชีวิตเราทำได้ทุกอย่างครับ แล้วน้ำนี่สำคัญต่อการดำรงชีวิตมากที่สุดไม่ใช่หรอครับ