เราเป้งคนเงียบไม่ชอบพูด แต่ในใจเราคิดมากตลอดเวลา ยิ่งไม่พูดกับใครเลยจิตมันชอบคิดมากบางครั้งก็ปรุงแต่งเอาเองจนเกิดความกดดันอยากจะมีใครสักคนมาเป้นคนรู้ใจสามารถเปิดใจคุยกันได้ทุกเรื่อง ไม่รู้จะมีใครบ้างไหมที่จะมาฉุดดึงฉันขึ้นจากความทุกข์ทรมานจังเลยนะคะ แต่พอจะชี้แนะคนอื่นพอได้น่ะคะ ว่าไม่ว่าคุณจะคุยโทรศัพท์หรือไปเจอหน้าคนที่คุณรักไม่ต้องคิดมากปล่อยตัวเป็นธรรมชาติใจอยู่กับเนื้อกับตัวก้อพอ จิตอยู่กับเนื้อกับตัวก็พอน่ะค่ะ ยิ่งกดดันจะยิ่งไม่เป้นตัวของตัวเองเลยค่ะปล่อยว่างค่ะ