ขอบพระคุณค่ะ ครูอ้อย แซ่เฮ  ที่ให้กำลังใจ หนูประทับใจคำนี้จังเลยค่ะ

เขียนบันทึก ขัดเกลาจิตใจ

หนูมองย้อนเข้ามาในตนเอง ตั้งแต่ครูท่านมอบหมายให้เขียนบันทึกใน G2K หลายอย่างในจิตใจหนูก็เปลี่ยนไป จากเดิมที่รู้สึกกลุ้มใจมาก ๆ ค่ะ ยอบรับเลย เพราะว่าปกติไม่เคยเขียนอะไรแบบนี้ ถ้าจะพอมีเขียนบ้างก็เป็นงานด้านวิชาการ พอครูท่านให้มาเขียน ประมาณว่า ได้เรียนรู้อะไร ได้คิด ได้ เห็น ได้รู้สึกอย่างไร ใจเราคิดอย่างไรเขียนออกมาอย่างนั้น

หนูอึ้ง อยู่หลายบันทึก ถ้าเคยอ่านบันทึกเก่า ๆ ของหนู ก็คงไม่ปฏิเสธคำพูดนี้ใช่ไหมค่ะ ฮิ ๆ ๆ ความจริงมันเป็นแบบนี้แหละค่ะ

อย่างนี้กระมั่งที่เขาว่ากันว่า เป็นเรื่องของการฝึกฝน แต่อย่างที่บอกค่ะ ติ๋วไม่ได้ทำงานนนี้คนเดียว ติ๋วมี โค๊ช ที่ดี คอย Comment ครูท่านเมตตา ให้คำแนะนำชี้แนะ ให้เขียนออกมาจากใจ เขียนความจริงใจ หนูอยากจะบอกว่า

"ท่านรู้ใจหนู มากกว่าหนูรู้ใจตัวเองอีกค่ะ เฮอะ ๆ"

การเขียนถอดบทเรียนเล่าความรู้สึก และสิ่งที่ได้เรียนรู้จากครู เป็นอะไรที่ทำให้หนูได้ทบทวน สิ่งที่ได้เรียนมาจากท่าน ถ่ายทอดออกมาเป็นบันทึก หรือ บางคราก็เป็นแบบ หนูเอาไปลองทำ เเล้วผลเป็นยังไง

ซึ่งความลึกซึ้งในความเข้าใจ ก็แตกต่างไปเรื่อง ๆ ตอนแรก ๆ หนูเขียนด้วยความเครียด ถัดมาเขียนด้วยความมันส์ ผสมปรุงแต่ง หลัง ๆ เขียนด้วยความตั้งใจ และใส่ใจ

พอมองเข้ามาที่ใจตนเองตอนที่เขียนบันทึก ก็เหมือน ยิ้มอยู่ขณะที่ถ่ายทอดข้อความ เหมือนได้พลังบางอย่าง หนูก็บอกไม่ถูกค่ะ ลมหายใจจากเดิมที่ กระพร่องกระแพร่ง กลับชัดเจนแม้จะแผ่วเบา

ขอบพระคุณครูอ้อยค่ะ มาต่อที่นี่เลย=>เขียนบันทึก G2K ขัดเกลาจิตใจ