นักศึกษาที่ไม่สามารถเรียนทันตแพทย์ต่อได้นั้น มักมีอยู่ 2 แบบคือ แบบที่ไม่พยายามจริง กับแบบที่พยายามอย่างที่สุดแล้ว  แบบแรกเป็นกลุ่มที่สามารถเปลี่ยนใจและเปลี่ยนทัศนคติได้  ทั้งนี้ย่อมขึ้นอยู่กับเหตุผลเบื้องหลัง 

อยากจะบอกกับผู้ปกครองที่ตั้งความหวังไว้อย่างหมายมั่นว่า  ลูกจะต้องเรียนจบทันตแพทย์ให้ได้ตามที่ฝันเอาไว้  ไม่ว่าจะด้วยความคิดที่ว่า วิชาชีพนี้จะสร้างความมั่นคงให้กับลูก  วิชาชีพนี้เป็นที่พึ่งให้กับครอบครัวได้  หรือแม้แต่จะทำให้เพื่อนบ้านให้ความเกรงใจ ยกย่อง เป็นต้น  ว่าเหตุผลทั้งหมดนั้นเหนือกว่าการที่จะได้เห็นลูกมีความสุข มีความภาคภูมิในตัวเองและพร้อมที่จะเผชิญกับชีวิตในอนาคตอย่างมั่นใจ  และการเห็นเขาได้แสดงความสามารถในสิ่งที่เขารักและถนัดแล้วหรือ?

ดังนั้น  ก่อนที่ท่านจะบังคับหรือพูดจาตัดพ้อต่อลูก  ท่านควรที่จะแน่ใจก่อนว่า เหตุใดที่ลูกไม่สามารถเรียนทันตแพทย์ต่อ  แล้วลองทบทวนให้ดีว่าธรรมชาติของลูกของท่านนั้นเหมาะกับวิชาชีพนี้จริงหรือไม่  อย่าเพียงไปยึดอยู่กับความฝันเดิมๆ เมื่อลูกของท่านสอบเข้าได้ในปีที่หนึ่ง  เรามีตัวอย่างของบัณฑิตที่จบออกไปแล้วไม่ประกอบวิชาชีพทันตแพทย์จำนวนมาก  ลองคิดดูว่าโอกาสที่เขาเสียไปนั้นมีมากเพียงใด  หากท่านฝืนหัวใจที่แท้จริงของเขา

ถ้าหากท่านมั่นใจแล้วว่าลูกจะสามารถเรียนต่อในสาขานี้ได้จนถึงฝั่ง  สิ่งที่ท่านควรทำเป็นอย่างยิ่ง ไม่ใช่การดุด่า  ถากถาง ตัดพ้อ แต่ควรที่จะ "ให้กำลังใจ" และ "ให้ความรัก" เขาให้มากขึ้นๆๆ  สิ่งนี้ต่างหาก ที่จะเป็นพลังให้ลูกของท่านเดินทางไปสู่จุดหมายได้