ความเห็น


สวัสดีครับ คุณโอ๋-อโณ

    ขอบคุณมากครับ สำหรับข้อคิดเห็นเพิ่มเติมครับ ใช่แล้วนะครับ หากเรามัวแต่จะค่อยทำเมื่อพร้อม แล้วไม่รู้เมื่อไหร่เราถึงจะพร้อม หากเราพร้อมดังที่เราเคยตั้งไว้แต่เมื่อเวลานั้นมาถึงเราก็อาจจะไม่พร้อมในเวลานั้นอีกเพราะความต้องการเราไม่สิ้นสุดก็จะไม่ได้ทำครับ แต่หากเราคิดว่าเราช่วยได้ในยามที่เราพอจะช่วยได้ ไม่ว่ายามไหน เราจะช่วยเท่าที่เราช่วยได้ ทำเท่าที่เราทำได้ แล้วเราจะได้ทำอะไรมากมาย เพราะหากเราช่วยกันละเล็กละน้อยทีมเล็กๆ เป็นทีม และต่อเนื่องแล้ว รับรองว่าสิ่งดีๆก็จะเกิดครับ พลังก็จะเกิดครับ

เหมือนเราสอนเด็ก ป หนึ่ง แล้วเราถามว่า จำนวนที่มากที่สุดคืออะไร พอเด็กขึ้น ป สอง เราถามคำถามเดิมอีก แล้วถามไปเรื่อยๆ เราจะพบกว่าสิ่งที่เด็กตอบ จะได้ค่ามากกว่าหรือเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ มันเหมือนกับว่าสิ่งนั้นๆ เราจะค้นและเจอมากขึ้นใหญ่ขึ้น หากเราไม่รู้ว่า อะไรแค่ไหนคืออะไร บางที่ก็เกิดปัญหาเช่นกัน

ผมชอบคำพระที่ท่านพูดว่า หลับเดียว อิ่มเดียว

ขอบคุณมากครับ มีอะไรเพิ่มเติมเขียนไว้นะครับ

สมพร

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี