สวัสดีค่ะคุณสุ

รักและคิดถึงเสมอนะคะ

ขอบคุณมากมายที่มาทักทาย

ขอบพระคุณมากๆอีกครั้งที่ชมพ่อ พ่อเป็นอย่างที่คุณสุว่าจริงค่ะ

วันพระราชทานเพลิงศพพ่อ ฝนที่ตกก็หยุดสนิท วัวฝูงใหญ่วิ่งมา คิดว่าพวกเขาจะฝ่าขบวนแห่ร่างของพ่อ กลับมายืนเรียงแถวหน้าสลอน เหมือนกับว่ามาเคารพขบวนแห่พ่อ

เป็นที่น่าอัศจรรย์ใจยิ่งค่ะ พอเริ่มงานในบริเวณงานตอนพิธีกรอ่านประวัติพ่อ ลมแรงมากพัดอยู่แต่บริเวณพิธี มองออกไปข้างนอกก็ไม่เห็นมีลมอะไรเลย ลูกๆต้องวิ่งไปจับหีบร่างของพ่อไว้ ส่วนน้องชายของตุ๊ไปจับหีบไฟพระราชทานไว้ ตุก็อธิษฐานจิตว่าขอกราบสิ่งศักดิ์สิทธิ์เทพาอารักษ์ที่มารับรู้ได้โปรดหยุดลมที่พัดแรงๆให้ผู้คนได้หายจากวิตกกังวลแขกเยอะมากค่ะ และบอกพ่อว่า พ่อจ๋าพ่อหยุดสำแดงได้แล้ว แขกเหรื่อกลัวมาก ตุ๊บ่นอยู่คนเดียวและก็หยุดจริงๆค่ะ คุณสุรู้ไหมคะ หน้าพ่อเหมือนคนมีชีวิต ไม่ซีดเหมือนคนเสียชีวิต ตั้งศพพ่อไว้ 5 วัน หน้ายังเป้นสีระเรื่อเหมือนนอนหลับ จับใบหน้าของพ่อนิ่มๆ ไม่แข็ง ตุ๊ยังบอกน้องที่เป็นหมอจับชีพจรพ่อ ว่าพ่อเรายังมีสัญญาณชีพหรือเปล่าแต่ไม่มีค่ะ ประหลาดมากจริงๆ พ่อเผาไม่ไหม้ต้องไปเอากิ่งมะขามป้อม และไปขอให้แม่หม้ายเอาเชิงผ้าถุงมาใส่ไปในกองไฟพ่อจึงไหม้หมดจ้ะ (เมรุสำรองอลังการมากค่ะ) ไม่มีลูกคนใดรับเอามาค่ะ พ่อบอกว่าไม่อยากให้ลูกหากินลำบากเพราะพวกมีวิชาถ้าทำไม่ถูกจะเกิดภัยพิบัติ จริงแล้วถ้าตุ๊เรียนเอากับพ่อก็น่าจะได้สำเร็จเพราะตุ๊มีลางสังหรณ์แม่นมาก บางครั้งมีคนหลายคนบอกว่าตุ๊เป็นร่างทรงของพระแม่อุมา เป็นศิษย์พระฤๅษี ได้ทีคุยใหญ่เลยอิอิอิ พ่อตุ๊สุดยอดจริงๆค่ะ เป็นพ่อดีเด่น เป็นพ่อตัวอย่างที่ชุมชนและจังหวัดยอมรับค่ะ ลูกๆ ไม่มีใครเกเรอยู่ในโอวาทพ่อ แม่มากค่ะ

ขอบคุณในคำอวยพรปีใหม่ ขอให้พรอันประเสริฐทุกพรมาอวยชัยให้คุณสุมีความสุขความเจริญยิ่งๆค่ะ รูปภาพสวยมาก ตุ๊ฝากคู่สร้างคู่สมมาแทนรูปสวยๆ เป็นของขวัญปีใหม่แทนนะคะ...รักคุณสุมากค่ะ