พี่ว่าปัญหาอย่างนึงที่ทำให้ลดปริมาณรถในกทม.ไม่ได้ก็เพราะระบบขนส่งมวลชนไม่ดีพอ คือถ้าระบบขนส่งมวลชนดีเหมือนอย่างบางประเทศล่ะก็ พี่ว่าปริมาณการใช้รถจะน้อยลงมาก แค่รถไฟฟ้านี่ก็ช่วยได้พอควรแล้ว แต่มันยังไม่ครบวง ยังแค่ช่วงสั้นๆ คนก็ยังเดินทางลำบากอยู่ ยกตัวอย่างเช่น คนวัยทำงานที่ต้องซื้อบ้านถูกๆ แถบชานเมืองรอบนอกนี่ถ้าไม่มีรถก็ลำบาก เลือกนั่งรถตู้ก็ขับอันตราย หรือน่ากลัวเรื่องความปลอดภัยกับผู้โดยสารหญิง จะขึ้นแท๊กซี่ดึกนิดนึงก็เรียกไม่ค่อยมีใครไป รถเมล์ก็รอเป็นชาติ บางทีชม.นึงก็ไม่มาสักคัน แล้วแบบนี้จะไม่ให้คนรุ่นนี้ดิ้นรนซื้อรถยังไงไหว นี่แค่กลุ่มเดียวเองนะ คือพี่ก็มองจากมุมปัญหาของคนที่อยู่กทม.

อันที่จริงเรื่องภาษีรถนี่ ถ้าแบ่งเขตการปกครองบริหารรายได้แยกจังหวัด แยกงบประมาณ แยกการลงทุนและการเก็บภาษีก็อาจจะทำให้ปัญหาเรื่องนี้กระทบกับคนตจว.น้อยลง แต่ของแบบนี้มีได้ก็มีเสีย เพราะพี่ว่าจังหวัดต่างๆ หลายแห่งจะอยู่ไม่รอดถ้าไม่ได้งบสนับสนุนจากส่วนกลาง ถึงเวลานั้นภาษีรถอาจจะเป็นเรื่องเล็กๆ ก็ได้เพราะเป็นเรื่องส่วนบุคคล แต่พี่มีแนวคิดสนับสนุนการปกครองแบบนี้นะ คืออยากเห็นการกระจายการบริหารและจัดเก็บรายได้ แต่ส่วนนึงก็ต้องมีรัฐบาลกลางที่จัดสรรเติมลงไปตามสัดส่วน อะไรทำนองนี้ อาจจะดีก็ได้