คิดถึงตอนเป็นเด็กมากเลยครับ

เวลาแม่นึ่งข้าว เพียงแค่กลับข้าว ผมก็จะขอให้แม่ล้วงข้าวออกจากหวด ปั้นเป็นก้อนหลวมๆ แล้วโรยด้วยเกลือ จะเป็นเกลืออะไรก็ได้ อร่อยมาก อร่อยจริงๆ (คิดถึงแม่จัง....)

หากมีเวลา แม่ก็จะเขี่ยถ่านจากคีไฟ (เตาไฟ) แล้วเอาข้าวโรยเกลือบีบให้แบน วางลงบนถ่านไฟ พอด้านล่างเหลืองก็กลับข้าง จนข้าวจี่เหลืองทั้งสองด้าน แม่จะเรียกผมมากินและเตือนว่า อย่าเอาปากกัดเพราะข้าวจี่ร้อนมาก พอเอามือบิ ไอร้อนจะลอยออกมาพร้อมกับกลิ่นหอมของข้าวเหนียวจี่ เป็นรสชาติที่วิเศษมาก

วันเช่นนั้นไม่อาจหวนกลับ แต่....หากชาวอีสานยังช่วยกันสืบทอดภูมิปัญญานี้ มนต์เสน่ห์ของอีสานจะยังคงอยู่ จนกว่าแผ่นดินไร้....คนอีสาน

ขอบคุณครับ  (อยากกินข้าวจี่ฝีมือครูรจครับ)