สวัสดีเจ้า

นำกระบวนการสุนทรีสนทนามาปรับใช้ในกระบวนการดูแลผู้ป่วยมากกว่าค่ะ

ทำแล้วตัวเองมีความสุข คนไข้กับเรามีความสัมพันธ์ที่ดีขึ้นเรื่อยๆ ความสนิทสนม ไว้เนื้อเชื่อใจก็มากขึ้น ผูกพันกันมากขึ้นก็รู้สึกมีความสุขแล้วค่ะ มีแรงใจในการทำงานต่อไป

ไพลินเข้ามาอ่าน และศึกษา Concept แนวคิด ของพี่ศุภลักษณ์ รู้สึกเห็นผู้กล้าค่ะ กล้าทำ กล้าก้าวออกจากไข่แดงสู่โลกความเป็นจริงค่ะ และที่สำคัญพี่สามารถเขียนสิ่งที่พี่คิด และทำออกมาสื่อสารให้คนอื่นเห็นกระบวนการได้ชัดมากเลยค่ะ จุดอ่อนของไพลินก็ตรงนี้แหละ ทำในสิ่งที่เราเห็นว่าน่าจะใช่สิ่งที่คนไข้ต้องการ จากการฟัง การเห็น คิดแล้วทำ หลายครั้งหลายคราวก็ไม่ทำในสิ่งที่เห็น ไม่คิดต่อเหมือนกัน สุดท้ายก็กลับมาเสียใจ ถ้าเราได้ทำอะไรกับคนไข้ไปมากกว่านี้ เขาคงไม่เป็นไตวาย หรือเสียชีวิตเร็ว แต่จริงๆ ก็เป็นกฎของธรรมชาตินะคะ แต่เขาน่าจะมีคุณภาพชีวิตที่ดีกว่านี้ เราอ้างว่าเราทำไม่ได้ แต่จริงๆ เราไม่ได้ทำต่างหาก ถ้าทำแล้วไม่ได้เราจะยอมเอง

อ.รัตนาภรณ์ จากคณะเภสัชศาสตร์ มช.เป็นผู้แนะนำให้ไพลินรู้จักพี่ศุภลักษณ์อีกทีหนึ่งค่ะ อาจารย์ลองให้ไพลินตามดู การทำงานของพี่เจ้า ยินดีที่ได้รู้จัก และขอแอบเรียนรู้ไปด้วยนะคะ