สวัสดีค่ะแม่

เป็นอีกหนึ่งบันทึกของพวกพี่ๆนะคะที่ลูกได้อ่านแล้วประทับใจ

วันเวลาเปลี่ยนไป แต่คนเราไม่เคยเปลี่ยนไปเลยนะคะแม่

ช่วงหลังๆมานี้ลูกเจอพี่ๆเค้าบ่อยขึ้น รู้สึกว่าตอนเช้าก่อนเข้าแถวเกือบจะทุกวันเพราะเราต่างนั่งรอเข้าแถวบริเวณหลังเสาธง แต่ก็ไม่กล้าที่จะทักทายอะไรเพราะไม่รู้ว่าจะเริ่มที่ตรงไหนดี

แม่สบายดีนะคะ

วันนี้ม.5และม.6ได้ขึ้นหอประชุมเข้าค่ายธรรมะด้วยนะคะ

สนุก ได้ความรู้ ควบคู่คติธรรม แถมตอนท้ายร้องไห้กันระงมเชียวคะ ก็พระอาจารย์ท่านพูดเรื่องแม่พร้อมเปิดสื่อทั้งลูกและก็เพื่อนๆถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ คนที่เค้าพ่อแม่อยู่ไม่ครบเค้าคงทุกข์ใจน่าดูนะคะแม่ เราไม่สามารถที่จะรู้ได้ว่าเราจะอยู่กับท่านทั้งสองไปได้นานแค่ไหนจะอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากันไปถึงเมื่อไหร่ ทางที่ดีคือลูกจะปฏิบัติกับท่านให้ดีที่สุดค่ะแม่

ทำไมบางครั้งคนเราถึงมองเรื่องอื่นสำคัญกว่าครอบครัวนะคะแม่ ลูกรู้สึกดีใจทุกครั้งที่กลับมาบ้านวันไหนได้เจอหน้าพ่อกับแม่พร้อมๆกันรู้สึกว่าตัวเองโชคดีมากที่มีทั้งพ่อและแม่ที่คอยให้คำปรึกษาไม่ว่าเรื่องเล็กน้อยร้ายแรงหรือใหญ่โตขนาดไหน

งั้นวันนี้พอแค่นี้ก่อนนะคะแม่

หลับฝันดีนะคะ