ขอจงมาเถิด

บุคคลผู้รู้ความ ไม่เป็นคนโอ้อวด ๑

ไม่มีมายา ๑

เป็นคนซื่อตรง ๑

ขอจงมาเถิด เราจะบอกกล่าว เราจะแสดงธรรม

เมื่อปฏิบัติตามคำที่เราบอกแล้ว

ไม่นานก็จะรู้เอง จะเห็นเอง

จะหลุดพ้นจากเครื่องผูก คือ อวิชชาไปได้

อวิชชา หมายถึง “ความหลงไม่รู้จริง” “ภาวะที่ปราศจากความรู้”

ความรู้ในที่นี้หมายถึงความรู้จริงความรู้ถูกต้อง

ปกติสัตว์ทั้งหลายจะอยู่โดยไม่มีความรู้อะไรเลยนั้นเป็นไปไม่ได้

แต่ถ้าความรู้นั้นเป็นความรู้ที่ผิดก็มีค่าเท่ากับไม่รู้

เป้าหมายของการประพฤติพรหมจรรย์

“.....บัณฑิตทั้งหลาย! พรหมจรรย์นี้เราประพฤติ....

มิใช่ ! เพื่อหลอกลวงคนให้นับถือ

มิใช่ ! เพื่อเรียกคนมาเป็นบริวาร

มิใช่ ! เพื่ออานิสงส์เป็นลาภสักการะและเสียงสรรเสริญ

มิใช่ ! เพื่ออานิสงส์จะได้เป็นเจ้าลัทธิ หรือเพื่อค้านลัทธิอื่นใด ให้ล้มไป

และมิใช่ ! เพื่อให้มหาชนเข้าใจว่าเราได้เป็นผู้วิเศษอย่างนั้นก็หามิได้

บัณฑิตทั้งหลาย!....ที่แท้พรหมจรรย์นี้เราประพฤติเพื่อสำรวมเพื่อละเพื่อคลายกำหนัด เพื่อดับทุกข์สนิท....”

อริยะ....เมตไตย