สวัสดีค่ะอาจารย์

ที่จริง การระบุว่ามีศาสนาใดเป็นศาสนาประจำชาติ มองว่าไม่มีความสำคัญเลยค่ะ ตราบใดที่ไม่มีการปลูกฝังความรู้เกี่ยวกับศาสนาอย่างแท้จริง

ตราบใดที่ศึกษาศาสนาแบบอิงประเพณี จนทำให้ศาสนากลายเป็นพิธีรีตองไป

ประเพณีที่เกี่ยวข้องกับศาสนาไม่ใช่ว่าไม่ดีค่ะ อย่างน้อย เราก็รู้รากเง่าของเราเอง เพียงแต่มองว่ากระทรวงศึกษาให้ความสำคัญมากไปหน่อย มากกว่าอริยสัจ 4 เสียอีก (ดูจากหนังสือวิชาพุทธศาสนาของลูกน่ะค่ะ)

ลองคิดดูนะคะ แค่พุทธพจน์เกี่ยวกับอริยสัจ 4 ท่านพุทธทาสรวบรวมไว้เป็นหนังสือ 2 เล่ม หนากว่าพันหน้า แต่เด็กไทยรู้แค่ ทุกข์ คือความทุกข์ใจ สมุทัยคือเหตุให้เกิด นิโรธ คือความดับทุกข์ มรรคคือหนทางที่ทำให้ทุกข์ดับ

รู้แค่หัวข้อ แต่รายละเอียดตั้งมากมายกลับแทบไม่มีการสอนกันในโรงเรียน

แล้วจะไม่ให้คนบางกลุ่มไปไหว้กระดองเต่าได้ยังไง

ใช่มั๊ยคะ

อ้าวตาย

กลายเป็นยายแก่ขี้บ่นไปแล้ว

ขออภัยค่ะ อิอิ