We make a living by what we get,
but we make a life by what we give.
"ไม่ต้องคิดต่อใดๆ อีก ความสุขใดจะสุขใจเท่ากับการเป็นผู้ให้" คงไม่มีอีกแล้วต่ะ
- ขอบคุณกำลังใจอย่างล้นเหลือค่ะคุณคนไม่มีราก ขา... วันนี้เหนื่อยมากๆๆๆๆๆ ค่ะ....
- เพราะมีการประเมินนักเรียนรางวัลพระราชทาน ตอนแรกเข้าใจว่าเป็นวันจันทร์... ก็เร่งทำเอสารจนแทบไม่ได้นอน....
- เป็นฝ่ายต้อบรับ ชั่วโมงสอนด้วย วิ่งไปวิ่งมาระหว่าง 2 ตึก....
- แต่มีความสุขมากเลย...เวลาที่ฟังพันธ์ยุทธกล่าวสุนทรพจน์กับคณะกรรมการประเมิน... แสดงความสามารถพิเศษ ทั้งดนตรีไทย การกัดกระจก ฯลฯ สุดยอดมากๆ พันธ์ยุทธเป็นเด็กที่มีจิตสาธารณะค่ะ เป็นสุดยอดแห่งคนดี...(นักเรียน) ที่เป็นครูได้อบรมสั่งสอนลูกศิษย์มา 20 กว่าปี....
- เวลาที่คณะกรรมการกล่าวชื่นชมในความดีและความสามารถของพันธ์ยุทธ ครูทุกคนต่างไม่สามารถเก็บความตื่นตันใจไว้ได้ ทุกคนหลั่งน้ำตาแห่งความสุขและความปลื้มปิติใจ
- ตั้งแต่เช้า หลังจากคณะกรรมการกลับไปแล้ว ก็สอน ม.2 ต่อ ยังไม่ได้ททานเข้าเลย.. ฝ่ายวิชาการขอ ปพ.9 ของนักเรียนที่ย้ายไปต่างจังหวัด ก็รีบทำ ตอนนี้เสร็จเรียบร้อย ส่งให้วิชาการแล้ว... จึงเข้าบล็อกทักทัยเพื่อนสมาชิกก่อนจะหมดแรง .... เพราะความหิว...ฮิ ฮิ
- อยากอ่านเรื่องความทรงจำที่เชียงใหม่ของคุณคนไม่มีราก มากๆ จะรออ่านนะคะ
- ระลุกถึงและขอบคุณมากๆ ที่มาเยี่ยมเสมอ ครูใจดีเสียอีกที่ไม่ค่อยมีเวลาไปเยี่ยมเท่าไหร่นัก...
* ระลึกถึงค่ะ
