- ผมว่าจะอ่านเฉยๆแล้วเชียว แต่ก็อดไม่ได้ที่จะชื่นชมองค์กรเช่นนั้น
- วรรคทอง ๑ "วัฒนธรรมองค์กรที่สำคัญที่สุดของคณะเศรษฐศาสตร์ น่าจะเป็นความซื่อสัตย์ โปร่งใส ไม่มีสิทธิพิเศษ"
- วรรคทอง ๒ "นักศึกษาประมาณ 1000 คน ไม่มีใครสักคนที่ผ่านมาด้วยระบบฝาก แม้แต่ลูกอดีตนายกฯ ลูกหลานรัฐมนตรี ก็ยังถูกคัดออกโดยระบบเหมือนเด็กคนอื่นๆ"
- วรรคทอง ๓ "ความซื่อสัตย์ของนักศึกษาเป็นสิ่งต้องเน้น เพราะเขาจะไปเป็นอนาคตของประเทศ เขาต้องเป็นคนซื่อสัตย์ โทษการทุจริตสมัยอาจารย์ป๋วย คือ ไล่ออก"
- และแล้วลูกของผู้ปกครองที่ปกป้องลูกผู้ไม่ซื่อสัตย์ก็จบปริญญาเอกมาจากต่างประเทศและเข้ามาทำธุรกรรมในประเทศ สร้างเครือข่ายความสัมพันธ์ คณะเศรษฐศาสตร์จึงเป็นจุดเล็กๆในวงล้อมใหญ่ ก็เป็นไปได้ (ผมคิดมากไปหรือเปล่า)
- ทุกวันนี้ ผู้ปกครองซื้อเก้าอี้ให้ลูกเรียนตั้งแต่อนุบาลแล้วครับ สืบทอดถึงประถม มัธยมและเข้าสู่อุดมศึกษา แต่ผมก็เชื่ออยู่อย่างหนึ่งว่า คนที่ร้ายอย่างไรเมื่อถึงที่สุดถ้าเขาจะดีเขาก็จะดีได้
- ผมอยากเรียนในมหาวิทยาลัยเช่นนั้นครับ ถูกก็ว่าไปตามถูก ผิดก็ว่าไปตามผิด และพร้อมจะรับผิดชอบตามกติกาที่กระทำลงไปโดยมิบิดพริ้ว ธรรมศาสตร์ ก่อตั้งมาเพื่อความเป็นธรรมในสังคม