อ่านแล้วรู้สึกเศร้าใจจังเลยค่ะ

ทำให้คิดได้ว่า...แม้รอบๆ ตัวเราจะถูกปกคลุมด้วยม่านหมอกดำคลึ้ม

แต่เมื่อเรากล้าตัดสินใจที่จะเดินผ่านม่านหมอกนั้นไปได้

เราก็จะพบกับแสงสว่างที่รอเราอยู่หลังม่านหมอกนั้น...

ก็คงเหมือนกับทีมไม้เลื้อย...ที่พบว่ามีอุปสรรคมากมาย...

แต่ทีมก็ตัดสินใจที่จะก้าวผ่านม่านหมอกนั้นมา...จนทำให้ทีมมีกำลังใจที่ได้ช่วยคนไข้ได้

และช่วยให้คนไข้ได้มีความหวังขึ้นมาอีกครั้ง