ขอยคุณคุณน้องที่พี่อาจจะทำอะไรล่วงเกินทำให้น้องหมั่นไส้ขอโทษที่ป.โทรมาหาพี่แล้วไม่ได้รายงานครูในพื้นที่หรือน้องให้ทราบทุกครั้งที่โทรหาพี่...พี่คงไม่ทราบหรอกว่าว่างานมีอะไรบ้างถ้าไม่ได้คุณกับป.เป้งพี่ไม่ใช่คนสำคัญหรอกไม่เคนลงตัวเองว่าสำคัญ
ตอนลาออกพี่ไปลาป.กับนายกต้องขอโทษที่ตอนไปลาเขาไม่ได้รายงานน้องทราบก่อน....อยูในพื้นที่ทราบดีนิว่าพี่กลับหรือไม่กลับประจวบฯ...คนจนๆอย่างพี่ทำมาหากินอยู่น้องอยู่เวรบ่ายทำงานไม่มีเวลาไปจับผิดใคร...
ถ้าไม่ชอบพี่ก็ไม่ต้องเข้ามาอ่านให้เสียเวลาน้องเลย...พี่ก็ไม่เขียนให้น้องอ่านพี่เขียนเพื่อให้คนที่เขารักพี่สื่อถึงกัน...
จูงมงจะตายไม่ตาย...จะเป็นแหวรรองเรนหรอใคร...มันคงไม่เกี่ยวกับน้อง...ทุกอย่างมันไม่มีผลกระทบกระเทือนการดำเนินชีวิตของน้องเลย...หรือการที่พี่คิดถึงคนที่พี่รักผิดอีก...คนดีดีอย่างน้องอย่าเสียเวลากับคนไม่ดีอย่างพี่เลย...เอาเวลาไปทำงานเถอน้อง
พี่จะเขียนบล็อกก็เวลาที่พี่ไม่ได้อยู่เวร...พี่เขียนในทุกวันเพื่อให้คนที่พี่รักเขารับรู้ว่าพี่เป็นอยู่คืออย่างไรวันนี้เวรอะไรน่ะอาทิตย์นี้กลับบ้านหรือป่าวไม่ด้เกี่ยวอะไรกับน้องเลย...ไหนๆอยากรู้อยากเห็นขนานนี้ช่วยโทรไปถามป.ว่า 0.20 นวันลอยกระทงโทรคุยเรื่องงาน
กับพี่จริงมั้ย....