คนแรกค่าาาา

เสียดายที่น้องแตงกวากับต้นข้าวเป็นหวัดค่ะ ไม่งั้นน้องคงได้มีโอกาสเปิดตัวให้ลูกๆใน PBL ของอ.เปิ้ลได้เห็นตัวจริงกัน

สำหรับความรู้สึกที่เกิดขึ้นนะคะ

ตอนแรกๆก็รู้สึกๆเกร็งๆ เพราะน้องๆนั้นเด็กเสียเหลือเกิน กลัวว่าจะคุยกันไม่รู้เรื่อง พูดกันไม่เข้าใจ

ช่วงแรกคือการเล่าประวัติลอยกระทง (ส่วนที่ตัวเองต้องรับผิดชอบคู่กับเจมส์ค่ะ) น้องๆไม่ได้ให้ความสนใจเท่าที่ควรนัก

เพราะดูเหมือนมันจะยากเกินไปสำหรับน้องๆ

เราก็รู้สึกผิดอยู่เหมือนกัน ที่เตรียมเนื้อหามาไม่เหมาะกับน้องๆเท่าที่ควร

จากเนื้อหาที่เตรียมมาสองแผ่น ตอนพูดก็เหลือแค่ สามบรรทัด ( - -" ) ไม่กล้าพูดมากเกินค่ะ กลัวน้องจะเบื่อ

ต่อมาพอช่วงกิจกรรมของแป๋มกับปอนด์ (ขอชมเชย) ดึงดูดใจน้องๆได้ดีมาก ด้วยเกมส์และล่อน้องด้วยขนม 555

หลังจากนั้นเลยเป็นกิจกรรมอย่างเดียว (ตัดวิชาการคือส่วนของ อังกฤษ และ คณิตศาสตร์ ออก)

แต่ไม่ใช่ไม่สอนเลยนะคะ เป็นการสอดแทรกมากกว่า

เช่น ขณะนั่งเล่นกับน้อง ตอนทานข้าวเที่ยง ส้มโอก็ทายคำภาษาอังกฤษกับน้องๆ (โดยไม่ได้ตั้งใจ) ซึ่งน้องๆก็สนใจ และร่วมมือกันอย่างสนุกสนาน นับว่าเป็นการสอนหนังสือ แบบไม่น่าเบื่อ เลยได้เรียนรู้ว่า ครั้งหน้าไม่ควรจริงจังเกินไป เน้นเป็นการสอดแทรกความรู้ระหว่างทำกิจกรรมสนุกๆ และน้องๆชอบกันดีกว่า

อีกนิดหน่อยค่ะ รู้สึกสะเทือนใจนิดนึงตอนเห็นน้องๆแรกๆ บางคนมาด้วยอาการเข็มน้ำเกลือคาอยู่ที่แขน บางคนนั่งรถเข็นมา บางคนหัวนูนบวมเพราะเป็นมะเร็ง บางคนก็ตัวเล็ก ลีบ น้ำหนักน้อย และมากเกินไปก็มี เห็นแล้วก็แอบเศร้า แต่เมื่อได้เล่นและเห็นน้องๆสนุกสนาน ก็รู้สึกดีที่ได้มาจัดกิจกรรมนี้ค่ะ เห็นผลทันทีที่เราเริ่มทำ คิดไม่ผิดจริงๆที่เลือกกิจกรรมนี้มาทำเป็นโครงการ