นมัสการท่านธรรมฐิต เจ้าค่ะ

ชื่อหัวข้อทำให้คิดถึงเหตุการณ์ช่วงเช้าของวันนี้...ถนนหน้ามหาวิทยาลัยทักษิณกำลังมีการปรับผิวการจราจรช่วงขาตัวเมืองทำให้เหลือช่องวิ่งเพียงช่องเดียว....ครูนกเห็นรถตุ๊กตุ๊กสองคันกำลังจะ U-turn แต่ปรากฏว่ารถทางด้านเดียวกับครูนกไม่มีใครยอมให้....สังเกตจากสีหน้าของคนขับเซ็งเต็มที่ ครูนกก็เลยเตรียมการหยุดให้เขาได้ไป...ส่วนรถคันที่ขับเคียงมากับครูนกยี่ห้อเบนซ์แต่ไม่ยอมหยุดให้....ครูนกหันมาบอกแม่ซึ่งนั่งข้างๆว่า วันนี้เราไม่รีบ...แล้วรถเราก็ไม่ร้อนเหมือนเขาให้เขาไปก่อน...ถ้าไม่หยุดให้ไม่รู้เมื่อไรจะได้ไป....ก็สบายใจค่ะ...คิดแล้วก็สอดคล้องกับหัวข้อนี้ดีค่ะ เพียงเท่านี้ไยถึงให้กันไม่ได้...แค่หยุดรถสัก 2 นาที