เห็นด้วยที่ว่าเงินไม่ใช่คำตอบสุดท้ายของทุกสิ่ง

แต่...บางท่านให้ความสำคัญกับเงินขนาดว่าขาดเงินขอขาดใจไปโน่นเลยนะ

-เงิน-สิ่งของทรัพย์สมบัติ-ที่ครั้งหนึ่งเคยหลงไหลได้ปลื้มเวลาที่ได้มันมา

วันนี้ได้สัมผัสด้วยตนเองแล้ว

ขอยืนยันว่า--ไม่ใช่--ความสุขที่แท้จริง

เพราะถ้าเป็นความสุขที่แท้จริงไม่ว่าวันเวลาจะผ่านไปเท่าไร

ภายใต้สถานการณ์แบบไหนมันก็ต้องมีความสุขกับมันสิ

เหมือนเพลงอมตะไง..ฟังเมื่อไหร่ก็ยังเพราะไม่รู้เบื่อ

อยากกระซิบบอกท่านที่ยังไม่มีบ้านหลังโตๆ-ยังไม่มีสารพัดสิ่งของ

อย่าไปขวนขวายหามันเลย

มีบ้านหลังเล็กๆที่แข็งแรง-คุ้มแดดคุ้มฝน-พื้นที่เอนกประสงค์ได้ยิ่งดี

ไม่ต้องมีสารพัดห้อง-สารพัดมุม

ผมนะเบื่อมากที่ต้องมานั่งปัดกวาดเช็ดถู-มันเป็นภาระของชีวิตไปเสียแล้ว

ผมเคยรับราชการนะ...ตอนนี้อายุสี่สิบกว่า

ลาออกมากินเงินบำนาญเดือนละหมื่นกว่า

ยังมีเงินเหลืออีกทั้งที่เมื่อก่อนเงินเดือนหลายหมื่นไปไหนหมดไม่รู้

มีคนพูดว่ายิ่งทำตัวให้ว่างจะยิ่งมีความสุข*เห็นท่าจะจริง**

ที่ว่าทำตัวว่างคือ-ไม่ยึดติดอะไรไง-

เมื่อก่อนผมนะเริ่มจากตัวเองต้องเนี๊ยบตั้งแต่หัวจรดเท้า

ไม่ได้สิ-เป็นหัวหน้าส่วนต้องให้สมฐานะ(คิดไปเอง)

จะทำอะไรก็ต้องให้เพอเฟ็ค..แต่ชีวิตไม่มีความสุขเลย--มันไม่ใช่ตัวเรา

วันนี้ผมทิ้งสิ่งเหล่านั้นออกไปชีวิตมีความสุขมาก

ใช้ชีวิตเรียบง่ายไม่ฟุ้งเฟ้อ-แต่งตัวก็ชุดพื้นเมืองแนวบ้านๆ

กลับมีคนชี้ชวนให้ลูกหลานดูเป็นตัวอย่าง

ว่าลุงเขาเกียรติก็มี-เงินก็มียังไม่ฟุ่มเฟือย-อายุน้อยกว่าพ่อแม่อีก

ให้ลูกตั้งใจเรียนเอาอย่างลุงเขา---เป็นแบบนั้นไปเสียนี่---เฮ้อ