กว่าจะเป็นตัวเป็นตนของเราได้ ต้องหล่อหลอมจากสิ่งต่างๆมากมาย

ตัวเองเคย ร่าเริง สนุกสนาน และทำทุกอย่างให้คนรอบข้างมีความสุข

มิวาย สิ่งเหล่านั้น ยังขัดใจกับใครหลายคนที่มิต้องชะตา

มองว่า อาจเป็นกรรมผูกพัน ที่ตามติดมาแต่ชาติปางใหน

ตอนนี้ ก็เลย คิดเพียงว่า ใช้ชีวิตไปกับปัจจุบัน ไม่วางแผนชีวิตให้นานไป

เอาสั้นๆ พอได้ใจความ ที่สำคัญ ไม่ปล่อยตัวเองให้จมอยู่กับความทุกข์

ที่พร้อมจะเข้ามาในใจเราเสมอ เมื่อเราขาดสติ

พยายามทำให้ดีที่สุด รักตัวเองให้มากมาก

รักตัวเองและดูแลคนรอบข้างใกล้ๆ ตัว

ก็เพียงพอ