- อ่านเรื่องราวตอน 2 นี้ด้วยความมันจริงๆ
- เรื่องที่น้องเล่าทำให้พี่มองเห็นพลวัตรของ KM รอบใหม่
- ที่กำลังหมุนวนเกิดขึ้นต่อยอด
- ...........
- เรื่องที่เล่าทำให้เห็นบรรยากาศที่เป็นมาและเป็นไปในแต่ละช่วง
- นี่แหละคืออรรถรสของเรื่องเล่าที่ต้องการจากคนเป็นคุณอำนวยและคุณลิขิต
- ...........
- เรื่องเล่าที่มีบรรยากาศ
- เป็นเรื่องเล่าที่ทำให้ได้เรียนรู้อย่างมีความสุข มีความสดใส ไม่รู้สึกแห้งๆ
- ..........
- เรื่องเล่าที่เล่าไว้นี้ แม้จะใช้สไตล์สรุปตามความเข้าใจ แต่ก็ไม่ได้ทำให้เสียอรรถรสเรื่องความรู้
- ..........
- มุมต่างของเอกสารวิชาการตามสไตล์ของแต่ละคนจึงน่าสนใจ
- เป็นความสามารถที่ไม่มีใครลอกเลียนแบบกันได้
- ฝึกฝนบ่อยๆก็จะกลายเป็นคุณสมบัติเฉพาะตน
- ที่ไม่มีใครเหมือนและไม่เหมือนใคร
- โดดเด่นเฉพาะตนโดยไม่จำเป็นจะต้องเปลี่ยนให้ไปเหมือนใคร
- ..........
- ถึงแม้เป็นเรื่องเล่าก็ใช้เป็นเอกสารตามแบบตำราได้
- น่าสนใจมากกว่าเอกสารวิชาการแบบตำราหรืองานวิจัย
- มิใช่หรือ
- ..........
- เห็นมะว่าเรื่องของความรู้ทำให้มีชีวิตได้ อย่างที่น้องกำลังเรียนรู้
- ..........
- จะเขียนแบบตายซากเหมือนอย่างที่ตำราวิชาการชอบเขียนกันไปทำไมกันเล่า
- ..........
- ทำเรื่องวิชาการให้สนุกๆก็ทำได้ ใช่ไหมน้อง
- คนเขียนก็สนุก มันกับการเขียน
- คนอ่านก็สนุก มันกับการอ่าน
- ..........
- อย่างนี้แหละ พี่ว่าดีนัก ชอบๆๆๆๆ
- อ่านมันแล้วมันจำได้โดยไม่ต้องท่องเลยนะน้อง
- ผ่องถ่ายความรู้กันแบบเนียนๆอย่างนี้
- มีแง่งามมากมายที่คนอ่านได้สัมผัสร่วมไประหว่างการอ่าน
- แล้วเกลียวพลวัตรบางอย่างก็จะเกิดขึ้นในตัวคนอ่านไปด้วย
- ..........
- นี่แหละคือมุมหนึ่งที่ KM ทำได้ แต่เล็คเชอร์ทำไม่ได้
- เล็คเชอร์นั้นทำได้ก็แค่เพียงบอกให้รู้จักและจำได้
- จำได้แล้วก็ลืม เมื่อความรู้นั้นไม่ถูกหยิบนำไปใช้
- เมื่อจะนำไปใช้ก็ต้องไปค้นหาในลิ้นชักหรือกองเอกสาร
- ให้หนักหนาอีกมากมาย
- ..............
- หลักการของ KM มีเรื่องหนึ่งที่พี่อยากจะยืนยัน
- เมื่อไรที่ฟังเรื่องราวแล้วงงๆ
- นั่นแหละคือสัญญาณว่าได้เริ่มสัมผัสกับกระบวนการเรียนรู้
- อะไรบางอย่างกันแล้ว
- ..............
- แม้ว่าจะแลกเปลี่ยนยาวหน่อย
- แต่ขอเหอะนะน้องนะ
- ตรงนี้ที่บันทึกว่า
- "ผมเห็นการพูดคุยอย่างไม่เป็นทางการนี้อย่างออกรส เวลาในการรวมตัวกันเพื่อดำเนินการตามกำหนดการจึงล่าช้าออกไปเป็นเวลาไม่น้อย เนื่องจากการติดลมจากการพูดคุย ทั้งการพักรับประทานอาหารเช้า กลางวัน และอาหารว่าง"
- มันบอกให้พี่เห็นว่า
- "ความอยากรู้เป็นต้นเหตุที่ทำให้เกิดการเรียนรู้ และเมื่อลงมือเรียน พลวัตรของความรู้จึงได้เกิดขึ้นนะคะ"
- ก่อนไปขอทิ้งท้ายไว้หน่อย
- ลองหันกลับมาดูหน่อยว่าที่น้องเรียนรู้เร็วอย่างนี้เป็นเพราะน้องก็ทำอย่างนี้หรือเปล่า
- "ผมคาดว่าทางทีมงานคงใช้ประเด็นนี้ให้ผู้เข้าร่วมได้พูดคุยแบ่งปันกัน โดยไม่เน้นที่ปลายทางมากนัก"
- ตีประเด็นตรงนี้ได้แล้วก็จะเข้าใจประเด็นที่น้องคนไม่มีรากมาหย่อนไว้ค่ะ
- ..........
- ตรงเรื่อง "ประเด็นที่ให้ผู้เข้าร่วมบันทึกลงในกระดาษ ถ้าผมจำไม่ผิดน่าจะมีราว ๔ ประเด็น....."
- ถ้าหากว่าเป็นไปได้ ก็อยากจะขอให้ขึ้นบันทึกไว้หน่อยในส่วนของเรื่องราวลงลึก "การพูดคุยในกลุ่มย่อย" ที่น้องมีโอกาสได้สัมผัสตรงๆค่ะ
- กระซิบเสียงดังๆว่า มีอะไรน่าเรียนรู้จากเรื่องราวเหล่านี้
- เผลอๆจะได้เรื่องเด็ดที่ตรงประเด็นกับความหมายของ "Humanized Educare" ที่อยู่ในตัวคนที่เป็นของจริงได้เลยนะคะ
- .............
- ขอบคุณค่ะ