เรียน ผู้เขียน

กัดกินใจมาก และคิดว่ารู้สึกเหมือนกัน และเข้าใจว่าทำไมเขาเหล่านั้นถึงได้เลือกเวลานี้ เมื่อวานไมเกรนขึ้น เพราะเร่งงานมาหลายคืน แต่ก็ยังยังเขียนบทความเกี่ยวกับเรื่องนี้ และอยากให้เชิญไปอ่าน http://gotoknow.org/blog/punyada656/306352 และ http://gotoknow.org/blog/punyada-story/306 http://gotoknow.org/blog/punyada-story/306178000 และอยากให้คิดว่าถ้าคุณชอบตัวละคร หรือผู้นำแบบไหน บางทีนั่นอาจจะเป็นการฉายภาพตัวคุณออกมา

☺ ความรู้สึกคงคล้าย ๆ กันนั่นแหละ  จึงระบายมาเป็นกลอนตามที่เห็นนั่นแหละ ครับ

☺ แวะไปอ่านบางหัวข้อ และแสดงความเห็นไว้แล้ว ครับ

ขอบคุณบทกลอนเพราะ ๆ ดีใจที่ได้อ่าน และชอบประโยคนี้มาก

อีกมากมาย "หลงผิด" ร่วมคิดคด

กลับ"ทรยศ" ทำได้ ไม่บัดสี !!

"ฝนตกขี้หมูไหล" ในวันนี้

ดุจอัปรีย์ จัญไร ไปรวมกัน๚

☺ ปลื้มใจ ดีใจที่ชื่นชอบบทกลอน ครับ

ไม่รู้คนเหล่านนั้นเขาคิดได้ยังไง สิ่งเหล่านี้ก็ได้สอนสอดแทรกคุณธรรมเรื่อง ความกตัญญู มือไม่พายเอาเท้าราน้ำ กินบนเรือนขี้รดบนหลังคา และแม้แต่คุณธรรมจริยธรรมเพื่อประเทศชาติ

 ☺ เข้าใจว่า คุณธรรมความดีที่สอนไป  คงไม่อาจซึมซับลงในหัวของเขาไปได้

ดังคำพูดที่ว่า "มีหัวเอาไว้กั้นหู" กระมัง...อิอิ

☺ ขอบคุณที่แวะมาแสดงความเห็นไว้ได้น่าคิดมาก ครับผม