พี่หมอเจ๊คะ

วันนี้มาละเลียดอ่านเรื่องดี ๆ ที่พี่อุตส่าห์นำมาบันทึกไว้ให้ได้อ่านกัน...

ทั้งดีใจ ปิติ และหดหู่ใจไปในคราวเดียวกันที่ได้อ่านจนจบค่ะ...พี่ ๆ คอยดูแลอย่างดี ทุกคนโดยเฉพาะพี่สาวจะต้องมาหาแม่ทุกวันเสาร์พาหลาน ๆ  ทำอาหารทานด้วยกันที่บ้านอาม่า ... สิ้นเดือนจะนำเงินมาใส่มือแม่ มากบ้างน้อยบ้างแล้วแต่กำลัง ส่วนพี่ชายบางคนฐานะไม่สู้ดีนัก นานทีจะมาหา ก็จะซื้อหาของกินของใช้ที่แม่ชอบมากให้เสมอค่ะ...

น้องเอง ทำงานเดือนแรก เงินเดือนออก ดีใจที่สุดเพราะเป็นครั้งแรกที่ไม่ต้องขอเงินแม่...แบ่งเงินครึ่งหนึ่งให้แม่ ซึ่งแม่ก็รับไว้ แล้วก็ให้คืนทั้งหมดค่ะ และก็ให้เงินเดือนของตัวเองทุกเดือนตลอดมา หลังจากนั้นก็จะอาสาเป็นคนออกค่ารถ ค่าเดินทางให้แม่ทุกครั้งที่แม่จะไปทำบุญต่างจังหวัด ถือเป็นการส่งเสริมให้แม่ได้ไปท่องเที่ยวค่ะ...

ภูมิใจที่ได้ทำเช่นนั้น...แม้เงินที่ให้แม่ทุกเดือนจะน้อยนิด เทียบไม่ได้เลยกับพระคุณของท่านค่ะ ... และวันนี้ก็ไม่เสียใจ เพราะได้ทำสิ่งที่ควรทำและทำเต็มกำลังแล้วค่ะ

ขอบคุณเรื่องราวดี ๆ จากพี่นะคะ

(^___^)