จดหมายเป็นการบันทึกเรื่องราวในอดีตจริงๆนะ เป็นคนที่เขียนจดหมายเยอะมากๆ เพราะต้องมาเรียนในเมืองตั้งแต่อายุ 13 ปี เจอหน้าพ่อกับแม่ปีละ 2 ครั้ง คือปิดเทอม จึงใช้การเขียนจดหมายเวลาคิดถึงพ่อกับแม่ เขียนไปก็น้ำตาไหลไปด้วยความคิดถึง ตอนนี้ก็ยังเก็บไว้พอหยิบมาอ่านก็ประทับใจและอมยิ้มทุกครั้งเวลาอ่านเป็นความทรงจำที่ประทับใจมาก พอวัยรุ่นก็เขียนถึงแฟนแต่เสียดาย...หยิบมาอ่านไม่ได้เพราะแฟนใหม่เผาทิ้งหมด ก็เลยไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับความรัก..อิ อิ