อะนิจจา วะตะ สังขารา   สังขารทั้งหลายไม่เที่ยงหนอ

อุปปาทะวะยะธัมมิโน     มีการเกิดขึ้นแล้ว ย่อมเสื่อมไปเป็นธรรมดา

อุปปัชชิตวา นิรุชฌันติ   เมื่อเกิดขึ้นแล้วย่อมดับไป

เตสัง วูปะสะโม สุโข       ความเข้าไประงับแห่งสังขารนี้ ย่อมเป็นสุข

สัพเพ สัตตา มะรันติ จะ  สัตว์ทั้งหลายมีความตายรออยู่

มะริงสุจะ มะริสสะเร       ล้วนต้องตาย ต้องตายอย่างแน่นอน

ตะเถวาหัง มะริสสามิ      แม้นตัวเราเองก็จักต้องตายเหมือนกัน

นัตถิ เม เอตถะ สังสะโย  อย่าได้กังขาเลย

อะจิรัง วะตะยัง กาโย      ร่างกายนี้ไม่นานหนอ

ปะฐะวิง อะธิเสสสะติ        จักต้องนอนทับถมแผ่นดิน

ฉุฑโฑ อะเปตะวิญญาโน   อย่างปราศจากวิญญาณความรู้สึก

นิรัตถังวะ กะลิงคะลัง        ราวกับท่อนไม้ ไร้ซึ่งประโยชน์