สวัสดีค่ะพี่ครูสุภาภรณ์

วันก่อน...ช่วงก่อนหน้าสอบ...บทเรียนของน้อง  คือ นิทานอีสปฉบับภาษาอังกฤษ(จากการเอื้อเฟื้อสื่อการสอนโดยน้าอึ่งอ๊อบ คนสวย แซ่เฮพี่สาวใจดีผู้นี้ค่ะ)  น้องให้เค้าเลือกนิทานเรื่องที่ตัวเองชอบใจคนละเรื่อง  แล้วเอามาแปลเนื้อเรื่อง  มีปัญหาตรงไหนก็มาถามกัน  มาคุยกัน  พอเค้ามีปัญหาตรงเนื้อเรื่องที่เค้าอ่านที่เค้าแปล  เค้าก็มาหาครู  น้องก็อ่านให้เค้าฟังใหม่อีกรอบก่อนจะคลี่คลายปัญหากัน  แล้วน้องก็แกล้งเล่นไปเรื่อยประสาครูแอนน่ะค่ะ อ่านแบบ  2. ทําเสียงสูงๆ ต่ำๆ ในขณะเล่า(อ่าน) หนังสือนิทาน  เหมือนที่พี่บันทึกมานี่ล่ะค่ะ  เค้าก็ขำๆ กันไป.....  มาวันรุ่งขึ้นเค้ามาเจอน้องอีกรอบ แล้วมาบอกน้องว่า  "ครูๆ  ครูอ่านนิทานเหมือนคนๆ นั้นน่ะครู  ที่เค้าเป็นนักร้องที่ชื่อนัทนา  บุญหลงน่ะค่ะ  เค้าทำเสียงแบบครูแลกวา(เมื่อวาน)เลย.... (55555....กันเลยครู)

แต่เป็นอย่างเช่นพี่บันทึกมานั่นล่ะค่ะ...เพราะเราจะได้เห็นรอยยิ้มเล็กๆ จากใบหน้าลูกศิษย์เราทันใดจริงๆ

ขอบคุณค่ะ

สวัสดีค่ะพี่สาวคนสวย

         ขอบคุณนะคะพี่อึ่ง  เพราะบทเรียนของเด็กๆ ของหนูเป็นเรื่องราวสนุกๆ จากนิทานอีสปจากพี่จริงๆ ค่ะ ....ขอบคุณงามๆ อีกครั้งจากใจจริงค่ะพี่สาว 

แล้วหนูก็คงเป็นฝูงบินต่ำด้วยเช่นกันค่ะพี่...ก็เด็กๆ ของหนูอยู่แค่ตรงมัธยมเองง่ะค่ะ  คงบินไหวแค่นี้  แต่ในฝันเค้าคงไกลกว่านี้มากมาย  ก็จินตนาการซะโลดแล่นเชียว 

(แต่คงน้อยกว่าเด็กๆ ในชั้นประถมนะคะ  เพราะจินตนาการเด็กๆ ระดับนี้โลดแล่นซะจนเรากระเจิง  เช่น  เค้ากลายเป็น spider man ไปแล้วในมุมว่างๆ ที่เค้าแอบนั่งเล่นคนเดียวกับตัวหุ่นตัวโปรดของเค้า...อิอิอิ...แอบเห็นไอ้เจ้าหลานชายมันเล่นแบบนี้น่ะค่ะ  มีพาหุ่นเดินลอยไป ลอยมาด้วย  กันกันเลยค่ะพี่ๆ น้องๆ )

ว่าแต่....พี่อึ่งสบายดีมั๊ยคะพี่....ดูแลตัวเองด้วยนะคะพี่สาวคนดี