- แต่ก่อนเคยคลอเคลียกัน
- ทุกวันคืนรื่นอุรา
- ต้องอยู่เดียวเปลี่ยววิญญาณ์
- เหมือนดังนภาไร้ทินกร
ขอฝากบทกลอนบทหนึ่งไว้ดังนี้
เสียดายสายสวาทโอ้ อาวรณ์
รักพี่มีโทษกร กับน้อง
จำจากพรากพลัดสมร เสมอชีพ เรียมเอย
เสียนุชดุจทรวงต้อง แตกฟ้า ผ่าสลาย
ตั้งแต่ตอนสมัยเรียนไม่แน่ใจว่าเป็นหนึ่งในบทประพันธ์ของ ร. ๖ หรือเปล่าพี่ช่วยคอนเฟิร์มหน่อยค่ะ ขอบพระคุณอย่างสูง